vrijdag 10 oktober 2014

Geld over de weg kieperen

Dit jaar hebben we veel minder inkomsten dan voorgaande jaren. Ten eerste heb ik veel tijd en energie aan ouders besteed. Zo moest ik eens een enkel uurtje van mijn loondienst werkzaamheden inkrimpen en had ik de lust niet om voor de eigen business wat extra's binnen te brengen. Echtgenoot deed ook een paar duiten minder in het zakje door een lange periode uit de roulatie te zijn.

Nog zuniger motten we zijn, vertelden wij elkaar. Ja en dat was niet onmogelijk, er zat nog een beetje rek in.

Maar vanochtend heb ik zomaar 10 kilometer over het asfalt weg gekieperd. Vrolijk ging ik op weg om 1 boefje van de crèche en een iets groter boefje van school te halen. Op tijd ging ik weg, want vliegen doe ik liever in een vliegtuig en om te racen ben ik inmiddels geen 17 jaar meer. Dus wat doe je dan? Ik schrok zo erg..., waarom reed ik hier? Hier moest ik helemaal niet naar toe! Het was mij totaal niet opgevallen dat ik de ander kant op reed. Hatsikidee..., 10 kilometer weggegooid.

Maar het ergste van dit alles vond ik eigenlijk de gedachteloosheid. Ik had geen idee waar ik met mijn gedachten was geweest. En om eerlijk te zijn kunnen die 10 kilometers mij gestolen worden en is het veel belangrijker om de gedachten 'op de weg' te hebben. Dit is niet alleen gevaarlijk, ik voelde mij ook nog eens flink schuldig en heb het resterende stuk met een flinke kreukel in mijn maag gereden. De gedachten er nu dan wel goed bij.

1 opmerking:

  1. Oowww da's echt link! Gelukkig is er niets 'engs' gebeurd,
    groet

    BeantwoordenVerwijderen