zondag 12 oktober 2014

China en zo

Deze ochtend nog weer met China zoon gesproken. Natuurlijk ook met kleinzoon. We moesten direct  weer verstoppertje spelen. Dat werkt als volgt op 9142 km (hemelsbreed) afstand.:
Kleinzoon rent weg. Zoon roept: waar is Yuliang nu? Zoon loop met Ipad overal te zoeken. Echtgenoot en ik worden kotsmisselijk, want het beeld vliegt alle kanten op. Met de Ipad wordt er gezocht. Negen van de tien keer ligt meneertje onder zijn bed verstopt. Het is dikke mik als zijn papa hem gevonden hebben. Eigenlijk wij dus... . Wij zijn natuurlijk hartstikke blij als hij eindelijk gevonden is en prijzen hem dat hij zo goed verstopt zat.

Het is alweer ruim een maand geleden dat wij op Schiphol dit gezinnetje stonden uit te zwaaien. Kleinzoon zit inmiddels op een schooltje: de kindergarden. Na 2 dagen vond hij het genoeg. Hij wilde niet meer naar schooltje. Hij mocht van zoon en schoondochter 1 dagje thuis blijven. Uiteindelijk is hij ook nog geen 3 jaar. Hij wilde met het vliegtuig naar Hollande... Maar zoon wist te vertellen dat alle kindjes in Hollande ook naar schooltje gaan. Toen was het oke, de volgende dag stribbelde hij niet meer zo tegen. Niet dat hij nu met groot plezier gaat, maar toch. Dit geeft een beetje een wrang gevoel. Aan de ene kant zijn we heel blij, want hij heeft het waarschijnlijk errug naar zijn zin gehad hier, bij ons, maar in zijn eigen land is hij ook heel blij. Aan de andere kant is China ook wel heel ver weg..., te ver om zomaar even langs te gaan.

Schoondochter stuurde nog een paar fotootjes.


In lange broek en blauw shirtje is onze kleine man
Yuliang doet mee met dansen op muziek, wat de kindjes elke ochtend op schooltje doen.
Schoondochter maakte de foto's vanaf een plekje dat kleine man haar niet kon zien.

1 opmerking:

  1. Wat leuk zeg! Zo spelen wij ook verstoppertje met ons neefje uit het buitenland :) ideaal zo'n iPad ;)

    BeantwoordenVerwijderen