woensdag 4 juni 2014

Aan de wandel

Vanavond met echtgenoot 25 minuten gewandeld. Zo, dat heeft hij maar mooi gedaan. Vanmiddag is echtgenoot ook nog een uur flink aan de bak geweest in het ziekenhuis. Samen met mede hartpatiĆ«nten vormen ze al een aantal weken een vast groepje dat 2 x per week bijeenkomt.  De conditie gaat vooruit. De huid blijft een ander geval. Het was op een gegeven moment zo erg dat de therapie echtgenoot door verwees naar de cardioloog en deze stuurde hem weer door naar de dermatoloog. Wel lekker dat alles onder 1 dak plaats vindt, want hij kon zonder afspraak zomaar bij deze artsen langs komen. Dermatoloog gaf hem 2 zalfjes. (HELP) Dermatoloog weet natuurlijk niet dat echtgenoot een gruwelijke hekel heeft aan alles wat vettig is dat je op de huid smeer. Of, om eerlijk te bekennen, heb ik weleens bijna op mijn knieĆ«n moeten liggen met het verzoek iets op mij te smeren op een plekje waar ik zelf niet of nauwelijks bij kon. HET IS VET! zegt hij dan.

Wat een ellende. Alles draaide om de zalfjes. Nee, niet nu, we gaan zo eten en dan... Of: nee, straks maar insmeren, want ik wil eerst douchen. Hoe laat ben je weer thuis om die vette zooi erop te smeren, is dat dan wel handig als ik straks weer weg moet? Man man, wat een gepiep... En omdat echtgenoot niet zelf wilde smeren, zat ik dus behoorlijk aan zijn gezeur gedrag vast. We zijn nu 2 weken verder en uitgesmeerd. Tenminste, echtgenoot vindt het genoeg, het heeft niet echt geholpen. De pijn op de borst, wat nog steeds voelt als het dragen van een harnas, gaat langzaam wat minderen. Na dagen op het internet gezworven te hebben om uit te pluizen wat dit kon zijn, alle medicijnen ontleed te hebben, 2 weken smeren, denkt echtgenoot dat het misschien wel gewoon tijd nodig heeft. Ik hoop dat hij deze keer gelijk heeft. Het gevoel/pijn is nu te dragen..., jippie!

Vandaar dat wij aan de wandel zijn gegaan, omdat het lopen nu ook niet meer door dreunt in/op de borstkas. En ik? Ik ben helemaal blij: lekker wandelen en verlost van gepiep. Wat wil een mens nog meer?

3 opmerkingen:

  1. Fijn dat het nu al een stuk beter gaat met je man ,dus nu regelmatig even een lekkere wandeling maken .En wat een toestand over dat smeren pfff
    Groetjes Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die pijn, daar hoorde 'k schone vader ook wel eens over, maar vergeet niet dat de halve borstkas open heeft gelegen tijdens de operatie en 'k weet niet maar kan me zo voorstellen dat reanimeren ook niet bepaald zachtzinnig gaat en gekneusde ribben oplevert,
    Verder ... een man die zo'n operatie ondergaat en dan miept over iets vettigs op de huid :) joh!
    Blij weer iets van je te lezen,
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat fijn dat het beter gaat, goed om te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen