maandag 2 juli 2012

Niet leuk, maar toch...

...moet het gedaan worden. Waarom zijn er zoveel dingen die niet leuk zijn en ik ze steeds voor me uit schuif? Ik wordt er helemaal kribbig van, het voelt als een achtervolging!

Waar ik het over heb? Bijvoorbeeld een betalings herinnering sturen, wel 2. Het gaat niet om grote bedragen, maar toch. Er is niet betaald en men moet betalen. Betaal gewoon ff , scheelt mij veel werk en kan ik ook weer dingen afsluiten. Zo blijft er steeds meer, niet afgewerkte administratie liggen en daar baal ik van.
Mijn administratie van vorig jaar moet nog naar de accountant, of wel klaargestoomd worden voor de belasting aangifte. Ook dat blijft liggen. Vaak ben ik daar aan begonnen, maar elke keer komen er weer andere dingen tussen waardoor het blijft liggen. Dan komt een ander huisgenoot hier en moet daar toevallig even bij, dus wordt alles op een stapel gelegd, keurig, maar mijn overzicht is weg. En zo gaat het dag in dag uit.
Hoor, gaat de telefoon weer...

Ja, ik ben heel flexibel. Bij mij zou niet snel iets niet kunnen. Maar waarom ik? Ja zegt zus, jij regelt ook alles graag, dus dan krijg je dat. Jij `trekt` die dingen aan, dus komt er veel bij jou op je bord, zonder dat je er erg in hebt. Het zal wel. Echtgenoot zegt gewoon, dat doe je allemaal zelf. Tja dat doe ik ook, maar ik ben ik en kom altijd tijd te kort, grrr...

Geregel met en voor mijn ouders? Ja, komt ook op mij neer, het wordt steeds meer en ik voel me nu ook offiecieel mantelzorger.

Oke, ik zal hier wel vast eens wat dieper op ingaan, maar nu eerst wat moet, 2 betalings herinneringen de deur uit en morgen moet die boekhouding ook weg zijn. Woensdag ben ik weer van de partij.

3 opmerkingen: