dinsdag 5 juni 2012

You're my friend

Ik las gisteravond nog in een boekje over prijzen, onderhandelingen en kortingen. Ooit eens van oudste zoon geleend toen ik mijn eigen winkel had, maar helaas nog niet uitgelezen.

Maar bij het hoofdstuk waar ik gebleven was schoot ik toch wel erg in de lach. Dit was zo herkenbaar en waarom pakken ze echtgenoot altijd? Maakt hij te veel oogcontact? Echtgenoot is volgens mij te goeiig, terwijl bij mij de voelsprieten gelijk omhoog gaan, zie je hem genieten. Soms leuk, soms heel stront vervelend:

'Hello sir! Where are you from?'
'I'm from Holland.'
'Ah, you're from Holland. (Kijke kijke niks kope). 'I give you a good price my friend. I like Goellit and Kroif. Special price for yo. You're my friend'.

Zo hebben we wereldwijd veel 'vrienden'. Ook bij de Chinese muur waar we begin dit jaar waren. Maar om bij die muur te komen, kom je langs heeeeel veeeeeeel soevenir winkeltjes. Op de heen weg liet men ons redelijk met rust, maar terug was een heel ander verhaal. We waren ieders vriend... en men gaat gewoon voor je staan en zorgt ervoor dat je alleen nog hun winkeltje in kan. Dan heet je echtgenoot en vertel je rustig met een glimlach dat je niets wilt kopen. Dat geloven ze natuurlijk niet. Inmiddels was ik al een stuk verder gelopen en zag een stuk achter mij echtgenoot geblokkeerd staan.

Ach zo vullen we elkaar. Echtgenoot goeiig en open en ik, de koele kikker in een afwachtende houding.

1 opmerking:

  1. Grappig, dat je echtgenoot blijkbaar zo'n goed doelwit is voor fanatieke verkopers!

    BeantwoordenVerwijderen