donderdag 31 mei 2012

Muggen en wondermiddel?

Nee, niet die in de lucht vliegen, maar die inmiddels op je voorruit plakken.

Zondag reden wij over de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen. Het was de hele weg: tik tik tik tik tik tik tik tik tik tik. Dit ging 30 km lang door. Ook gingen we 's avonds nog eens terug. Je snapt waarschijnlijk wel hoe de voorkant van de auto eruit zag en de vooruit was vergelijkbaar met matglas.

Op de heenreis zei ik tegen echtgenoot, dat we de volgende dag maar vroeg uit bed moesten gaan om de auto, als deze nog nat is van de dauw, schoon te maken. Haha, mijn ouders deden dat vaak op zaterdag (geeuw...). Echtgenoot keek mij aan of ik wel goed spoorde. Ja we kunnen ook wachten tot alles lekker vast zit en ons een slag in de rondte poetsen om die auto schoon te krijgen, puf even maar niet aan denken. Goede voornemens, waar dus niets van terecht kwam. Zelf was ik wel vroeg wakker, maar heb mijn boek uit gelezen en echtgenoot heeft gewoon uitgeslapen.

Het viel niet mee om tegen de zon in nog wat door de voorruit te zien en gisteravond moest het er dan toch maar van komen. Maar waar haal je die zooi ermee af, zonder er veel werk van te maken? Ik nam een spuitfles d.asty en een schuursponsje mee naar buiten en begon flink te spuiten. Aha, daar was de overbuurvrouw, even vragen wanneer zij met vakantie gaan. Zo stonden we 10 minuutjes te kwebbelen en inmiddels spoot ik nog eens wat op de voorruit. Buurvrouw keek naar de fles en vroeg of dat dat werkte. Geen idee, is nog een verrassing. Dus veegde ik met het oude schuursponsje over de voorruit en wat gebeurde daar? Precies..., voorruit schoon! Voila, gewoon lichtjes overheen gaan en klaar is Kees (ik dus). Droog lappie erover en we hebben het nergens meer over. Wie had gedacht dat dat flesje van de W.ibra ook goed was als muggenverwijderaar?

Oja de rest van de auto ziet er ook niet uit, maar dat mag echtgenoot aankomend weekend doen.

woensdag 30 mei 2012

Up-date SLAKKEN

Ik wil ieder nog hartelijk bedanken voor de reacties op mijn blog over slakken, hier.

Veel tips heb ik opgevolgd wat verschillende resultaten opleverde. Wat heb ik in de tussentijd gedaan? Ik ben begonnen met het planten van afrikaantjes als omheining van mijn 1,5 vierkante meter moestuin. De helft staat er nog, de andere helft is lekker opgepeuzeld zoals Jacquelien al voorspelde, slakken zijn DOL op afrikaantjes. Van wat er nog staat, beginnen er al veel knopjes in te komen, dus we hopen volgende vrijdag (1ste wedstrijd EK) een gezellige oranje sliert in de tuin te hebben. Ook had ik 2 potjes gevuld met bier en deze in de tuin gezet, er zat wel 1 slakje in. Hum, slecht resultaat dus. Vervolgens heb ik goedkope koffie gekocht en daar flink mee gestrooid en..., ook heb ik koffieprut in de tuin gegooid. Resultaat?: heel veel slakken, levende slakken...! Uiteraard heb ik ook korrels gebruikt. Ook hier kropen de slakken gezellig langs om alsnog toe te slaan op de sla, peterselie en afrikaantjes. Er staat in de garage nog een doos met korrels die niet vriendelijk zijn slakken en vogels. Deze heb ik niet gebruikt, ik weet zeker dat deze de slakken wel op afstand houden, maar hier wacht ik nog even mee om dit te gebruiken.

Maar helpt er dan helemaal niets? Jawel, zelf de slakken vangen!! Elke ochtend vroeg stap ik in pyama :-) de tuin in op zoek naar slakken. En er kruipen er wat, dat kan ik je verzekeren. Deze slakken heb ik uit mijn moestuintje gehaald en als ik tussen de middag thuis was, ging ik weer op slakken jacht en... 's avonds idem dito. Maar bij Marianne las ik hier over hergebruik van koffiefilterzakjes en deze heb ik om mijn slaplantjes gedaan, zodat de slakken de blaadjes niet makkelijk kunnen pakken. Volgens mij heb ik hier resultaat mee, kijk zelf maar.


Mocht iemand toch nog de gouden tip hebben tegen deze beestjes, zodat ik 's ochtends een half uurtje langer op 1 oor kan blijven liggen, dan hoor ik dat natuurlijk graag.
Fijne avond! Ik ga nog even slakken vangen...

zaterdag 26 mei 2012

Wet Waardering Onroerende Zaken

Net als bij iedereen, viel bij ons eind februari de nieuwe WOZ aanslag op de deurmat. Weliswaar was deze € 10.000 minder dan het jaar daarvoor, maar er broedde iets bij mij..., geen goed gevoel.

Wij hebben deze woning eind 2007 gekocht en op 4 januari 2008 heeft de overdracht bij de notaris plaatsgevonden. Dat was op het hoogtepunt van onze economie, met andere woorden, wij hebben de hoofdprijs betaald. De gemeente speelt daar goed op in en houdt het aankoopbedrag (oa) aan voor de vaststelling van de nieuwe aanslag. Nu had ik het idee dat wij vorig jaar al een beste aanslag hadden, maar helaas had ik toen niet de energie om dat uit te zoeken. Dus stond ik dit jaar op scherp toen deze binnen kwam.

Wij dachten, als onze woning dit nog waard is, mag het direct verkocht worden, ook al verliezen wij erop. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben met pen en papier de straat ingelopen. Er staan in onze straat 7 van deze woningen. 5 zijn er geheel vrijstaand en 2, waaronder die van ons en die van onze buren zitten een beetje aan elkaar vast (foutje in de grondberekeningen). Ik wist ook dat iedereen al een aanbouw of een dakkapel heeft. Wij niet. Alles is nog zoals vanaf de bouw, 1989, zelfs de keuken en de badkamer. Daarbij kwamen wij de eerste zomer erachter dat het houtwerk bijzonder slecht was aan de buitenkant.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ben ik bij  de medebewoners wezen vragen wat hun aanslag bedrag was. Dat was zeer verrassend. De verste buren, wonen hier het langst, nl 17 jaar. Hebben 3 meter extra aan de garage gebouwd en hebben het aller mooiste plekje van deze woningen. Zij waren voor € 15.000  minder aangeslagen dan wij, de allerlaagste van de straat. Zij hebben in vergelijking een hele lage aankoopsom betaald. Onze beide buren liggen wat hoger, maar zij hebben heel veel extra vierkante meters woongenot erbij gebouwd, dus dat is niet zo vreemd. Maar die andere liggen ook nog ver beneden onze waarde, dus ik ben achter de computer geklommen en ben een avond en een halve nacht op internet aan het zoeken geweest hoe ik dit het beste kon aanpakken.

Die nacht moest ik wel doorgaan, want ik had alles mooi weer tot het laatst laten aankomen en die 6 weken waar binnen bezwaar mocht worden gemaakt, waren al bijna om. Er zat ook nog een paasweekend tussen, dus heb ik de donderdag voor pasen om 8.00 uur 's ochtends de brief persoonlijk op het gemeentehuis afgegeven en ging met een bewijs van afgifte aan de arbeid.

Ik had een tegenbod gedaan in mijn bezwaar van €25.000 minder. En tot onze verbazing hadden we al vrij snel bericht dat men ons aanslag bedrag met € 21.000 ging verminderen. Maar ik had aangegeven dat ik eventueel een mondelinge toelichting wilde geven en dat kon ik binnen 2 weken aangeven. Wel of niet doen? De laatste dag toch een mailtje gestuurd. Ik vond nl dat de heren daar wel erg makkelijk 'bijna akkoord' zijn gegaan en voelde dat ik daar misschien nog wel wat van kon afpeuteren. Oke afspraak gemaakt en dat heet gelijk een 'Hoorzitting'. Oeps, dat klinkt wel heel officieel, maar dat leek erger dan dat het was. Een aardig gesprek gehad met 2 heren, mijn argumenten nog wat gespecialiseerd uitgelegd en van de week lag de definitieve aanslag op de mat...

...€ 30.000 is er totaal vanaf gehaald, terwijl ik € 25.000 als richtpunt had aangegeven!!!!

Vandaag is de nieuwe berekening binnengekomen, maar hier moet ik even de tijd voor nemen om dat precies uit te zoeken. Nu hopen dat de gemeente de waterschapsbelasting en de belastingdienst op de hoogte steld, zodat dit ook aangepast gaat worden. Oplettendheid blijft gewenst, maar missie geslaagd!

dinsdag 22 mei 2012

Aankoop kleding

Vorig jaar heb ik 3 kledingstukken aangeschaft, nl een badpak (van €89,95 voor €45,00), een winterjack (€49,95) en een BH (€82,95). Niet het goedkoopste van het goedkoopste maar het moet 100 % goed zitten bij mij en de kleur vind ik al net zo belangrijk, zo niet? Dan koop ik ook niets. Mijn lat ligt dan ook wel hoog. Mijn BH  is van P.rima D.onna. Helaas is deze nooit in de opruiming, want het is een model dat elk seizoen weer terug komt. En jammer genoeg maar in 3 kleuren verkrijgbaar nl, zwart, wit en huidskleur. Ik ga dus voor de eerste 2 kleurtjes. De jas had ik nodig toen we in december naar China gingen. Mijn andere jas  is iets te klassiek en te lomp om mee te nemen op vakantie. Daar ik nogal secuur ben wat kleur betreft, liep ik bij de Appie tegen 'mijn' kleurtje aan, jawel paars met rose afgezet. Een mooi jack in  koele heldere kleuren. En... de mouwlengte was oke, want vaak zijn deze voor mij te kort.  Een passend badpak is ook wat moeilijk te vinden omdat ik een iets langer bovenlijf heb dan gemiddeld. Maar er was er wel 1 en ook nog in het zwart/ wit, dus helemaal goed.

Dit jaar heb ik ook niet zoveel nodig. Op mijn lijstje: wandelschoenen, zomer jas en een BH.
Ik ga er vanuit dat ik de wandelschoenen niet afgeprijsd kan aanschaffen en de BH weet ik ook al wat die kost. Maar die zomerjas hoop ik toch in de opruiming te kunnen scoren. Voor de rest kan ik nog jaaaaren vooruit met mijn kleding.

Vorig jaar januari ben ik gestopt met mijn eigen kledingzaak en heb toen nog het een en ander voor mijzelf ingeslagen.  Op een gegeven moment werd er flink afgeprijsd en toen wij van 50% naar 75% korting gingen, heb ik een aantal kledingstukken voor mijzelf eruit gehaald, zowel voor de zomer als voor de winter. Ook heb ik nog bewust extra shirts ingekocht, die 'mijn' kleuren zijn. Ik heb de mazzel dat ik een wat klassiek typetje ben, dus ik zit niet aan 'mode' gekoppeld. Het goede model in de goed maat en kleur en je kunt alles combineren.

Maar wat heb ik gisteren toch gedaan? Ik heb een vest gekocht wat ik dus niet van plan was en al helemaal niet nodig had! Ik kom normaal gesproken helemaal niet in kledingwinkels, maar ik was met mijn ouders op stap om hen bij te staan met de aanschaf van iets nieuws. En daar kwam ik dat leuke rose vest tegen.

Ook al heb ik het niet nodig, ik ben er wel heel erg blij mee, maar voel me toch een ietsje schuldig...

maandag 21 mei 2012

Boetes


Onlangs stond er in het suffertje van mijn woonplaats een opmerkelijk artikeltje, met de nadruk op 'tje'.

Dit was een leuk stukje om eens een blogje over te schrijven. Moet je niet denken dat ik dat artikeltje weer makkelijk terug konden vinden in de krant? Niet dus..., heb 5 x de krant doorgespit en ja hoor, daar stond het bewuste stukje met de afmetingen van 7,5 bij 5 cm! Uitknippen en bewaren (op tafel).

Aangezien ik een beetje in de anonimiteit wil blijven, heb ik het artikeltje aan de kant gelegd,  want toen ik op een ochtend wakker werd door de radio, was dit op het nieuws bij Radio 538. Ik was het hele verhaaltje alweer lang vergeten, maar tijdens het opruimen van mijn zooi op tafel gisteren, kwam het weer tevoorschijn. Toch maar iets over bloggen...

BOETES OP SNOEPROUTE
Vanaf 7 mei wordt er beboet op de 'snoeproute'. Dit is de weg, vice versa, tussen de twee scholengemeenschappen en het centrum. De afgelopen weken zijn scholieren die hier afval op straat gooiden daarop aangesproken en gewaarschuwd. En een gewaarschuwd mens telt voor twee...

Ik heb de uitzending van onze provinciale omroep opgezocht over dit onderwerp en daar werd gezegd dat de boete € 120,00 is. Dit vind ik een behoorlijk hoog bedrag. Niet dat ze van mij alles van zich af mogen gooien, want dat gebeurd helaas wel veel te vaak. Regelmatig heb ik gezien dat de jeugd zijn/haar afval NAAST de prullebak gooit. Maar 120 euries??? Volgens is dit ook een opvoed kwestie, van huis uit.

Wat zou ook kunnen helpen om deze scholieren te beboeten? Een week hun mobieltje achter slot en grendel? Of ze tijdens de pauzes een rotklus laten doen, dit onder toezicht van een leraar? Dan kan de politie de echte boeven gaan vangen...

Ach, laten ze hun afval gewoon in de daarvoor bestemde bakken gooien, dan hebben we het nergens meer over.




zondag 20 mei 2012

Rommel

Ik word soms gek van de zooi om mij heen. Oplossing: gewoon opruimen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Neem onze eettafel, hier eten wij aan, staat/ligt bijna helemaal vol, is niet echt uitnodigend om je bord 'tussen' te zetten. Maar ik kom niet van die zooi af. Dan is er dit en dan weer dat.

Vandaag moet het maar eens gaan gebeuren. Vanochtend om voor 6 uur alweer wakker en heb tot half 8 liggen lezen. Hup uit bed gelijk begonnen om administratieve dingen te verwerken via computer cq op te ruimen. Nu ligt dit er nog. Een beginnetje is gemaakt:



Gisteravond at jongste zoon bij ons: naaimachine van tafel, stoel leegmaken en alles op de grond neer zetten. Zo gaat het continue: van de tafel op de grond en vice versa.

Wat ligt en staat er zoal: naaimachine, broeken van moeders waar wat herstel werkzaamheden aan zitten, op de grond een aantal sokken waar kleine gaatjes in zitten, een breiboek van zus om een bepaalde breisteek te kopieeren (gewoon effies doen en boek weer teruggeven, voorlopig kom ik denk ik ook niet aan breien toe), post uit Zweden van een onbekend persoon geadresseerd naar ons adres (zucht, wat doe je daar weer mee), rekenmachine, camerahoesje, telefoonoplader en een stapel paperassen wat gesorteerd en in ordners (of mischien weg kan) moet.

Nee, vandaag niet wandelen, niet in de tuin rommelen, maar de tafel opruimen en ook dus achter de naaimachine.

Ik hoop dat jullie iets leukers te doen hebben..., fijne zondag.

zaterdag 19 mei 2012

Geen verplichtingen

Meestal hebben wij op 2de Paasdag, Hemelvaartsdag en 2de Pinksterdag geen verplichtingen. Een enkele keer staat er een familie bezoekje gepland, maar dat is dan ook alles. Om er opuit te trekken naar ik weet niet welke leuke bezienswaardigheid trekt ons die dagen niet. 3/4 van de Nederlanders vindt dit soort dagen zeer geschikt om er eens gezellig op uit te gaan, wij zoeken de drukte niet op.

Nee, ik vind dit soort dagen vaak zeer geschikt om eens een grote schoonmaakklus aan te pakken. Lekker rommelen en dan de hele dag de tijd hebben. Zo ook met Hemelvaartsdag, van de week. Eerst even ouders geholpen met de zomerkleding in de kast te krijgen en 's middags thuis de badkamer flink aanpakken. Alles wat los ligt en staat, eruit gehaald en dan soppen. Alle tegels gepoetst, elk hoekje op de grond vertroeteld. Kastjes uitgemest en gesopt en toen als laatste, de afvoer van de wastafel.

Ik verf mijn haar, aan de wastafel, zeker eens in de 4 a 5 weken. Zo had de afvoer inmiddels weer flink wat half lange haren verzameld om de doorstroom een beetje op te gaan houden. Deze klus heb ik al jaren op mij genomen, want echtgenoot vindt al die 'stink haren' in de afvoer maar niets. Toch roep ik altijd even zijn  hulp erbij. Samen de afvoer losdraaien en een emmer erbij houden, is toch wat makkelijke dan alleen lopen te rommelen. En ja hoor, er kwam een beste lading uit en echtgenoot begon alweer te kokhalzen, haha... Ik vind dat super (nee, niet die kokhalzende geluiden, maar...), alles schoonmaken en zelfs de lange afvoerbuis had ik in een mum van tijd schoon. (Daar zat een enorme zeepplak aan de wanden).

Wat een resultaat. Een hele middag bezig en dan een geweldige glimmende badkamer. Elke keer denk ik om het niet zo ver weer te laten komen en alles meer met regelmaat van de klok aan te pakken, maar dit zijn loze voornemens (weet ik nu al). Niet dat we van die smeerpoetsen zijn en elke week wordt de badkamer ook schoongemaakt. Maar er zitten nogal wat hoekjes ed, die niet elke week flink een schrobbeurt krijgen en alle tegels zien zeker niet zo vaak een sopdoek. Wel die in de douchecabine, dat wordt elke week aangepakt, maar de rest dus niet.

Wat doen jullie met de badkamertegels, die dus geen spetters oplopen, maar wel erg stoffig worden, poets je die elke week? Of heb je daar een andere aanpak voor?



dinsdag 15 mei 2012

Welke zorg...

Door een reactie van lezer over een eerdere blog, hier, wil ik graag iets uitgebreider op de zorg wat betreft Alzheimer ingaan.

Mijn vader heeft Alzheimer en dat is 2 jaar geleden door een geriator bevestigd. Mijn  moeder heeft er vanaf dat moment alles aan gedaan om hier meer over te weten te komen en het mijn vader zo aangenaam mogelijk te maken. Zo was er in een plaats verderop al een Alzheimer cafe. Daar gingen ze elk maand naar toe. Mijn vader mocht toen nog auto rijden. Gelukkig is er sinds 1,5 jaar in onze woonplaats ook een Alzheimer cafe. Deze worden landelijk gedraaid door vrijwilligers, vanuit verschillende organisaties. Zo zijn hier altijd casemanagers van Icare en Coloriet, iemand van stichting Welzijn ouderen, vrijwilligster van een kerk waar 2 x in de week een inloop is voor ouderen (voor alle ouderen uit onze woonplaats, die daar gezamelijk koffie kunnen drinken en andere mensen kunnen ontmoeten) en een aantal andere vrijwilligers.

Er is een vrije inloop bij het Alzheimer cafe, lees hier en hier.  Op een avond is er ook eens een internetfilm gepresenteerd: www.alzheimer-nederland.nl/experience. De film geeft een indrukwekkend inzicht in de belevingswereld van iemand met dementie. Door het zien van de film begrijp je beter hoe iemand met de ziekte van Alzheimer zich voelt.

Mijn vader gaat 2 x per week een dag naar een zorgboerderij. Daar had hij totaal geen zin in. Als oud-schipper zijnde heb je natuurlijk niets met een boerderij, laat staan met plantjes. Hij zei toen tegen mijn moeder: Maar jij mag daar wel heen, want jij vindt het er toch heel leuk? (snik, ik schoot even vol). Zonder protest is hij toch heel makkelijk de eerste keer daar heen gegaan, wordt gehaald en gebracht door een taxibusje. (Onlangs heeft hij op de zorgboerderij een hekje geschilderd, dat is meer zijn ding dan aan plantjes lopen te rommelen.) Mijn moeder heeft hierdoor 2 dagen van ongeveer 9.30 tot 16.00 uur een beetje rust, want mijn vader hobbelt bijna de hele dag achter haar aan. In de mei vakantie was de zorgboerderij gesloten en dit was voor mijn moeder erg zwaar. We gaan er dan ook achterheen of hij eventueel in de zomervakantie een paar keer naar een zorginstelling in onze woonplaats kan, waar ze een speciale dagelijkse opvang hebben.

Sinds een paar maanden komt er iemand van het PG-team  (psychogeriatrich team) 2 a 2,5 uur speciaal voor mijn vader thuis. Zij gaat dan met hem praten, foto's kijken, wandelen, dammen, een beetje in de tuin rommelen, kopje thee zetten, een beetje afwassen en zoiets. Dit is om mijn vader te prikkelen en om mijn moeder ontlasten. Sinds vorige week komt zij 1 x per 14 dagen nog eens extra. Mijn moeder ging in het begin dan even een boodschapje doen, of kwam bij ons op de thee, maar sinds een paar keer gaat zij nu gewoon thuis naar bed. Zij is zo vreselijk moe, dat ze dan ook echt slaapt.

Mijn  moeder krijgt ook ondersteuning. 1 x in de 4 weken komt er casemanager van Icare met mijn  moeder praten. Mijn moeder kan met haar over van alles praten en zo kan zij aanvoelen/ zien/ horen of er nog niet meer hulp mogelijk zou moeten bij komen. Gelukkig klikt het goed tussen die twee en moeders gaat dan ook echt op de 'praatstoel' zitten.

Mijn ouders hebben 1 x per week 3 uur en 1 x per 14 dagen 3 uur huishoudelijke hulp. Waar nodig bied ik een helpende hand en mijn zus komt ook gemiddeld 1 x per 14 dagen ruim een halve dag.
Tot zo ver loopt het nog redelijk, alhoewel het voor mijn  moeder toch behoorlijk pittig gaat worden. Er is nu een week vakantie geboekt, lees hier. Zij kunnen daar beiden heen en mijn moeder kan dan bijna alle zorg van mijn vader uit handen geven. Dat zal nog wel wat onrust gaan geven voor alle twee, maar dat zien we in juli dan wel weer.

Gelukkig aanvaarden mijn ouders hulp, hoewel mijn vader het niet altijd door heeft dat alles om hem draait. Nu heb ik vorige week in het Alzheimer cafe gesproken met een casemanager van Icare die bij de mensen thuis komt. Zij komt het, helaas, ook weleens tegen dat er geen hulp wordt geaccepteerd. Zij ziet dat mensen zichzelf heel erg verwaarlozen en ondervoeden. De familie schakelt deze hulpverlening vaak in en zij hebben hierover dan contact met de huisarts. Plan van aanpak is als volgt:
Niets vermoedend komt de huisarts op bezoek, gewoon voor een praatje (natuurlijk om te kijken hoe de situatie is) en hij biedt aan binnenkort nog eens langs te komen en dat de volgende keer iemand anders 'zomaar' even langs komt, omdat hij het druk heeft, of even niet kan komen. ( Een huisarts is bekend bij betreffende persoon of dat echtpaar, dus dat valt niet zo op.) Deze iemand anders is dan de casemanager die heel losjes langs komt, niets oplegt en gewoon over koetjes en kalfjes praat, alleen maar om iets van vertrouwen zien te veroveren. Dan biedt zij (of hij) nog eens aan om een keertje langs te komen en zo wordt er een beetje een vertrouwensband opgebouwd. Dit gaat stapje voor stapje verder.
Nu vertelde deze casemanager mij dat dit best weleens lang kan duren voor er uiteindelijke echte hulp kan en mag worden ingeschakeld.

Mocht het met mijn vader verder achteruit gaan, dan is de mogelijkheid dat hij elke dag naar de dagopvang in een zorginstelling gaat. Wat daarna volgt (wil ik eigenlijk nog niet weten) is algehele opname op een gesloten afdeling van dit betreffende zorghuis...


zaterdag 12 mei 2012

Wel heb je ooit...

Soms, maar dan ook heel soms kijk ik bij mijn statistieken. En wat zie ik vanavond tot mijn verbazing? Ik ben inmiddels de 10.000 pagevieuws gepasseerd. Hier heb ik een half jaartje overgedaan... Ik weet dat er collega bloggers zijn die dat per dag halen, of per week. Dat is helemaal geweldig natuurlijk. Maar ik ben tevreden met dit resultaat.

Als ik dan bij de statistieken aan het rondneuzen ben, wil ik ook wel weten, bij de verkeersbronnen waarop er gezocht wordt.
Haha... deze twee zijn wel heel leuk: FOUTE SCHOONDOCHTERS en VOLLE BUS VERHALEN.

Daar heb ik nog nooit overgeschreven..., wie weet doe ik dat ooit nog eens. Ik zou dan foute schoondochters moeten 'lenen', want ik heb ze niet en een volle bus verhalen?? Geen idee!!!!

Fijn weekend.

vrijdag 11 mei 2012

Goed nieuws!

Vanochtend een smsje van zoon uit China ontvangen: paspoort van kleinzoon ligt klaar op de ambassade. Jippie... Ze gaan snel boeken.

Aha, ik heb dan wel voorkeuren voor welke dag ze aan komen. Maar zoon kon al aangeven dat dat 6 of 8 juni gaat worden.  Dat zijn 2 dagen die allebei wel uitkomen, daarom heb ik voor de 6 de gekozen (dat is lekker eerder!). Ze willen perse een rechtstreekse vlucht naar Nederland ivm kleine man die een flinke reis moet gaan maken. Ze komen dan om 6.30 uur aan op Schiphol, geeuw..., maar dat hebben we er natuurlijk wel voor over.


Dit was kleinzoon op 30 april, ook al oranje fan! Hij wordt al zo groot en een echt giechelbekkie volgens zoon. Andere oma houdt hem hier vast en samen zijn ze dikke maatjes. Wij vinden het wel fijn dat de Chinese familie ook gek met Liang is.

We gaan de dagen aftellen...

dinsdag 8 mei 2012

Marktplaats

De laatste tijd verlopen de verkopen niet zo soepeltjes via marktplaats. Vaak een bod gehad en als ik daarmee akkoord ging, hoorde ik nooit meer iets van de bieder, grrr... Je kunt toch even reageren dat je dan van de koop afziet, of zie ik dat verkeerd?

Maar goed, vanochtend belde er iemand dat hij een desbetreffende artikel met een half uurtje kon ophalen. Oeps, het stond nog bij mijn ouders. Ga ik dat redden? Ik moest over 3 kwartier ook nog richting tandarts.

Snel op de fiets richting ouders. Gelukkig waren ze niet thuis, want van mijn vader mag er niets weg. Een discussie is me dan ook bespaard gebleven.

Belde de koper weer, hij had oponthoud gehad, dus het werd wat later. Dat kwam mij niet goed uit ivm de tandarts. Ik heb hem daarom ons dorp in geloosd en zo ben ik hem tegemoet gefietst, met het  bewuste artikel (zoiets wat je hieronder ziet, maar dan in het oranje).

foto wikipedia
.

Gelukkig hebben we elkaar onderweg getroffen en konden we 'ruilen'.  Knap bezweet kwam ik bij de tandarts aan, maar missie geslaagd!

maandag 7 mei 2012

Slakken en nog eens slakken

Hoeveel plantjes er in onze tuin al niet zijn opgegeten door de slakken? Het zijn er inmiddels al een hele boel.

Onlangs had ik een prachtig muntplantje gekocht. Deze munt was heerlijk om thee van te maken. Na een week stonden er alleen nog maar sprietjes in de pot.

Vorig jaar zijn er o.a. 3 peterselie plantjes helemaal opgegeten, grrr...

Gisteren het 2de munt plantje gepoot en ook nieuwe peterselie, die ik zelf gezaaid heb, in de volle grond gezet. Nu dacht ik+ ik kan een bordje maken met 'VERBODEN VOOR SLAKKEN'. Maar, die slakken zullen mij uitlachen, want die kunnen toch niet lezen, dus heb ik grof materiaal uit de garage gehaald: slakken korrels. Vanochtend zag ik dat er alweer flink wat slakken langs de nieuwe plantjes waren gekropen, want ze laten een slijmerig spoor achter. Al hoop ik toch echt dat de korrels ook z´n werk doen...  Zo heb ik vanochtend alweer een stuk of 20 slakken verwijderd. Een paar uur later weer een heleboel:-((

Eens had ik gehoord dat iemand Afrikaantjes had gezaaid, om die plantjes tegen de slakken te gebruiken. Dit heb ik inmiddels ook gedaan. De plantjes staan sinds gisteren, nog wel klein, in de tuin maar de slakken vonden genoeg ruimte om er tussendoor te kruipen...

Ook vertelde vorige week mij iemand dat zij bier gebruikt tegen slakken. Ik heb alvast 2 lege potjes klaargezet en ga morgen maar eens experimenteren met bier in die potjes als slakken vangers.

Ik hoop ook maar dat ze van de sla-plantjes afblijven, maar ik heb er een zwaar hoofd in.

Waar komen al die naaktslakken, of eigenlijk slakjes, vandaan? Het zijn van die kleine bruine slijmerig beestjes die ook wel eens een klein beetje onder de aarde zitten, zodat ze moeilijk te zien zijn.( Bah, bah).

Andere tips TEGEN slakken zijn natuurlijk van harte welkom.

zaterdag 5 mei 2012

Gratis, of toch niet?

                                                       

Al 32,5 jaar (zo lang zijn we inmiddels getrouwd) drinken wij de Perla van Appie. Een enkele keer gaan wij vreemd, nl als D E ergens de koffie in de aanbieding heeft.

Perla heeft koffiewaardepunten op het pak zitten. Als je 250 punten bij elkaar gespaard hebt en ze netjes, een beetje scheef mag ook, in het daarvoor bestemde boekje plak, ontvang je bij inlevering van het spaarboekje een pak koffie gratis!

Nu ben ik een goede spaarder (zegt ze zelf) en inmiddels lagen er weer 13 volgeplakte boekjes in de la voor dus 13 x een gratis pak koffie. Ik bewaar de boekjes vaak voor 'slechte tijden'. Ja wat zijn in deze tijd slechte tijden en besloot vandaag om 4 boekjes in te leveren. Ik had nog 3 oude boekjes. Deze 3 oude plus 1 vernieuwde uitgave leverde ik in.

Een paar maanden geleden had ik ook al eens een paar 'oude' boekjes ingeleverd en die werden niet herkent door de moderne kassa. Er werd maar 1 cent per pak vergoed. Gelukkig had ik dat direct gezien, dus allerlei hulptroepen werden ingeschakeld bij de kassa, want dat was even niet zo 123 opgelost. Daarom had ik nu mijn ogen ook flink open en zag tot mijn verbazing op de kassabon dat er niet € 2,25 per pak (de verkoopprijs) was afgehaald, maar € 2,00.

(Bij Appie wordt eerst het pak gescand en aan het eind van de rit wordt het bedrag erweer afgehaald).

Ik was het daar niet mee eens en de kassiere vertelde dat er maar € 2,00 per pak verrekend wordt, het is anders zo'n gedoe... Gedoe? Ja gratis is gratis, toch? Kassiere zei: Leest u maar in het boekje, er staat echt dat u € 2,00 per volgeplakt boekje terug ontvangt. Hummm... dat staat dus niet in het oude boekje,  wel in de nieuwe uitgave.

Ik kreeg toch nog € 1,00 ( 4 x die 0,25 ct) terug, maar voortaan voor de nieuwe boekjes krijgt u maar € 2,00 retour werd mij verteld.

Zucht, er staat echt op het pak koffie: 'Spaar de koffiewaardepunten voor gratis Perla koffie. Kijk voor meer informatie in onze koffiespaarfolder'.

En wat staat er nu in die folder?
'Koffiepunten sparen voor korting
'bla bla bla...'.  'Deze waardepunten plakt u op deze spaarkaart. Een volle spaarkaart (250 waardepunten) is goed voor twee euro korting op uw boodschappen'.

Wat moet je hier nu mee? Op het pak staat: gratis koffie.
Ik weet niet wat ik een volgende keer zou doen. Toch dat gratis opeisen, of die € 2,00 accepteren?
Er wordt uiteindelijk wel naar de folder verwezen. Ik zou het op dit moment even niet weten.

Wat is jullie mening hierover?

vrijdag 4 mei 2012

Opdat Wij Niet Vergeten






Opdat Wij Niet Vergeten

foto van het web

Twaalf airgunner bezoeken de herdenking in ´onze gemeente´. Ooit verwelkomde de gemeente er 279.

Het is ooit begonnen met een Engels airgunner die op zoek was naar zijn omgekomen maatjes. Iemand op Urk verwees hem naar ´onze gemeente´, want daar zou een monument staan. Toen de man bij de propeller stond (het monument), werd hij aangesproken door onze toenmalige burgermeester. Hij was degene die vroeg of de Engelsman een herdenking wilde bijwonen in  'onze gemeente´. Een begin van een traditie.

Nu, bijna veertig jaar later, komen de airgunners nog steeds naar ´onze gemeente´. Hoewel de mannen allemaal de tachtig gepasseerd zijn, kijken ze er naar uit. De gastgezinnen, waar ze al vele jaren verblijven, ook.

In 'onze gemeente' herdenken we ieder jaar in het bijzonder de  Airgunners, de boordschutters van de Engelse luchtmacht, waarvan er vele zijn omgekomen toen ze in de zee storten die onze gemeente toen nog was. Na het Wilhelmus klinkt ieder jaar ook meteen het Britse God save the Queen, dat uit volle borst wordt meegezongen. Dit is ieder jaar weer een ontroerend moment.

Na de twee minuten stilte om 20.00 uur volgt de kranslegging. Tijdens de kranslegging zullen verschillende vliegtuigen een flypast over het plein verzorgen.

Naast Airgunners zijn ook vertegenwoordigers van buitenlandse ambassades en vertegenwoordigers van de Nederlandse krijgsmacht aanwezig.

Het monument is door de gemeente opgericht ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de vele vliegtuigen die boven het  IJsselmeer zijn neergeschoten door de Duitse  bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het monument werd op 4 mei 1965 onthuld. Toen bestond het enkel nog uit een gedenkmuur. Pas in 1980 is er in bijzijn van Bill Pingle (de enige overlevende van het neergestorte vliegtuig) de propeller geplaatst. In het bijzijn van Pingle zijn ook zeven straten in Dronten vernoemd naar de bemanningsleden van het vliegtuig.


Is er bij jullie in het dorp of stad ook een dodenhedenking en zo ja, ga jij daar heen?

foto wikipedia






 


 



 




donderdag 3 mei 2012

Achteruit

Vanavond bij mijn ouders formulieren ingevuld voor een weekje vakantie. Daar heb ik 1,5 uur over gedaan... Dat viel niet mee met mijn vader erbij. Moeders begon een beetje behoorlijk door te draaien.

Mijn vader haalde 2 dingen door elkaar. Ze gaan nl volgende week een dagje uit met de gepensioneerden van Rijkswaterstaat ( oude werkgever van mijn vader). Heel leuk, ze gaan met 2 bussen een leuk uitstapje maken, tussendoor lunchen en met een diner als afsluiting.

Mijn vader begreep dan ook niets van die vakantie. Het leek wel of hij op repeat stond. Hij herhaalde steeds hoe de bussen dan gaan staan ( geparkeerd staan) en hoe er gereden wordt, dus, zei hij, ik snap niets van die papieren, het is toch zo als het elk jaar gaat? Mijn  moeder begon het voor de tigste keer uit te leggen en ik heb beiden 'toegepreekt'. Eerst mijn moeder: ga er niet te lang op door, je kunt uren over zo iets bezig zijn met hem. Zo zelf dat mijn moeder elke keer met tranen in haar ogen alles weer uitlegde. Dit is een uitputtingsslag voor haar. Tegen mijn vader heb ik gezegd, dat hij de hele avond al bezig is met hetzelfde verhaal en dat hij dat waarschijnlijk niet meer weet en we nu het formulier verder af willen maken. Tja, toen werd hij boos, gelukkig op mij en niet op mijn moeder. Hij zei: nou zeg, het moet niet mooier worden! Ik dacht, ojee, ik krijg de volle laag. Maar nee hoor, het bus verhaal begon weer van voor af aan... zucht. Ik heb het maar zo laten gaan en alsnog de papieren ingevuld.

In juli of augustus gaan ze een weekje op vakantie via 'hetvakantiebureau'.  Er zijn verschillende lokaties waar verzorgde vakanties aangeboden worden. Mijn ouders hebben ( uiteraard) gekozen voor: Mantelzorgers met thuiswonende dementerende partner. Er is verzorgend personeel met ervaring in het omgaan met dementerende patienten aanwezig.

In eerste instantie moet dit een vakantie voor mijn moeder gaan worden, zij moet tot rust komen, zich kunnen ontspannen.

Beetje bij beetje gaat mijn vader achteruit. Deze week kan hij helaas ook niet naar de zorgboederij ivm de meivakantie. Ik zie nu dat het heel zwaar is voor mijn moeder met hem de hele dag over de vloer. Ik denk dat voor een volgende vakantie gezocht moet worden voor een andere tijdelijke dagopvang. Volgend project, om dat eens uit te zoeken.

dinsdag 1 mei 2012

Niet moeders mooiste

Vanochtend reed ik al om 8.30 uur langs de groenteboer en zag deze zomerkoninkjes. Dan wil je wel van je fiets afstappen voor dit Hollandse fruit.




Soms zijn de zomerkoninkjes als model geboren... Mooi van vorm, strak in het bakkie. Maar ik denk dat je voor die mooie aardbeien de hoofdprijs moet betalen.
(foto van het web) Hoofdprijs?

Mijn aankoop niet hoor. Ze zien er misschien een beetje minder aantrekkelijk uit, maar  ze ruiken heerlijk en smaken super. Dat voor de prijs van € 0,99 per bakje van een pond. Snap je dat ik een hele kilo heb meegenomen?

Vanavond door een bakje yoghurt gedaan.... Mmmmm, dat was genieten!