maandag 9 april 2012

Kleinkinderen

Gisteren bij dochter en haar gezinnetje een gezellige brunch gehad. Met de kleinkinderen is het altijd een feest en totaal niet saai. Het ene moment zijn ze goed gemutst, het andere moment zijn ze niet te genieten.

Kleindochter lag op bed toen wij kwamen, zij had al een boterhammetje 'vooruit' gegeten. Kleinzoon had zich op het suikerbrood gestort en vond deze lekkerder dan een croissantje, tja dat kan natuurlijk. Daarna moest meneertje natuurlijk zelf zijn ei pellen en jawel, het ei ging bijna in z'n geheel dat kleine bekkie in.

Daar kan je veel lol om hebben.
Na het eten nog even vlinders vangen ( wel neppers hoor!). Kleinzoon had het erg naar zijn zin.

Kleindochter is met de nodige tandjes in de weer en zat niet helemaal lekker in haar velletje. Haar moesten we maar zoveel mogelijk haar eigen gangetje laten gaan. Klimmen en de rest van de wereld ontdekken is nu waar ze druk mee bezig is.





We hebben met z'n allen een leuke middag gehad en het was lekker weer om nog een poosje buiten te zijn.

Toen openden we onze mail deze ochtend en had zoon uit China ons deze foto's doorgestuurd met het  volgende verhaal:


Hoi allemaal,
Liang heeft vorig week een verkoudheid opgelopen. Sophie is met hem donderdag naar het ziekenhuis/dokter geweest. Huisarts hebben we hier namelijk niet.
Hij moest 10 minuten dampen. Zaterdag hebben we een specialist gezien en foto's gemaakt. Toen werd het oppassen dat zijn longen niet geïnfecteerd zouden raken. Zaterdag en zondag moest hij dampen en aan het infuus. Dat maakt dat wij zowat de hele dagen in het ziekenhuis zijn geweest. De nachten hebben we elk uur opnieuw gezien maar gelukkig kwam Sophie haar moeder gister aan het einde van de middag zodat wij ff ene uurtje konden slapen. Vannacht was hetzelfde ritueel en ik heb in het vliegtuig als een blok geslapen.
Maar nu ligt Liang in het ziekenhuis. Hij moest blijven omdat zijn luchtpijp geïnfecteerd is en ze zijn bang dat overslaat op zijn longen. Ik boek nu een ticket en ga z.s.m. terug. Hij moet minimaal een week blijven.
Daarbij komt ook nog dat Zoe, medewerkster van Sophie, ook in een ziekenhuis ligt. Ze is vrijdagavond na het werk aangereden door een motor en met een flinke hoofdwond en zware hersenschudding overgebracht naar het ziekenhuis. Zij moet twee weken blijven. In China sterk je aan in het ziekenhuis en niet thuis, zoals in Nederland daarom moet iedereen zolang blijven.
Zijn jullie op de hoogte en ik houd jullie op de hoogte van hoe het gaat.
Grt 
 
(Zoon werkt in Sjanghai en woont bij Guangzhou, hij vliegt 2 x per week ruim een uur heen en weer. Deze week blijft hij bij zijn gezinnetje en kan vanuit huis tijdelijk werken.)
 
Op het moment dat ik de foto's van Liang hier boven plaatste belde zoon dat het alweer wat beter gaat met Liang. Ze hebben met een slangetje zijn luchtwegen schoongemaakt en hij klonk alweer wat beter. Gelukkig. 
Het is echt niks..., als je zo ver weg zit. Maar zoon heeft Liang een dikke knuffel van opa en oma gegeven en we hopen dat hij snel beter wordt.




 

4 opmerkingen:

  1. Oh wat lijkt me dat afschuwelijk om op dit soort momenten zo ver weg van je zoon en kleinzoon te zitten. Het liefst zou je er toch direct heen gaan.
    Hopelijk knapt het mannetje snel weer op en is hij gauw weer lekker thuis.
    Fijn dat het met de andere kleinkinderen wel goed gaat. Tandjes zijn vervelend, maar gelukkig is het van tijdelijke aard.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hè, wat naar dat je dan niet even om 't hoekje kan kijken, hopelijk knapt 't knulletje snel op, en gaan bij kleindochter de tandjes vlot doorkomen,
    gtroet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gezellig zo de kleinkinderen op bezoek. Ik ben ook dol op suikerbrood! Vooral op die kleverige stukjes!

    BeantwoordenVerwijderen