zaterdag 3 maart 2012

Op visite

Gisteren ben ik op visite geweest. Een beetje vreemd, op een doordeweekse dag, maar dit had natuurlijk een reden.

De oudste en nog enige broer van mijn moeder was begin vorige maand jarig. En omdat mijn moeder niet meer daarheen durft te rijden (mijn vaders rijbewijs is sinds sept. vorige jaar niet meer verlengd), had ik aangeboden om hen daar heen te brengen. Helaas werd oom behoorlijk ziek en een ziekenhuisopname volgde, waardoor de verjaardag niet doorging. Dan gaan we een keertje als hij weer is opgeknapt heb ik voorgesteld en dat was dan gisteren. Nu zijn deze broer van mijn moeder en zijn vrouw eind vorig jaar ook nog verhuisd, van een grote woning met een enorme lap tuin, naar een senioren appartement. Konden we dat meteen ook bewonderen. Mijn moeder had ook nog even geregeld dat mijn zus meeging. Geen probleem, komen we toch vlak langs en voor mij ook gezellig.

foto van het www. stadhuis van...., waar mijn ouders bijna 56 jaar geleden zijn getrouwd
Vroeger kwamen we veel in die plaats. Waar? In deze plaats werd op 5 mei 1945 de vrede getekend..., stukje geschiedenis. Mijn opa en oma woonden er en de 3 broers van mijn moeder met hun gezinnen ook.
In de zomer vakanties was er regelmatig een uitwisseling van logeerpartijen met nichten en neven. Iedereen vond het nl reuze interessant om op een schip te logeren. Daar werd (zo heb ik 2 jaar geleden gehoord) flink over verteld op de scholen van die nichten en neven, zo van: Heb jij ook nog iets leuks gedaan in de zomervakantie? Ja..., en als je kan vertellen dat je een week op een schip had gelogeerd en heel veel had gevaren, was dat wel heel interessant natuurlijk.

Oeps..., ik dwaal af van mijn verhaal. Zelf kom ik nooit meer in deze plaats, de laatste keer met een begrafenis van een oom. Maar wat je je van je jeugd herinner, is nu zo veranderd of bestaat niet meer. Dus met navigatie aan op weg naar nieuw adres van oom en tante. Aha, rijden we voor mij toch door een deel wat ik mij nog zeer goed herinner en ik denk, ik schiet die laatste straat rechts in, want daar woonden mijn opa en oma en daar hebben zus en ik als kind ook veel buiten gespeeld. Nee, nee zegt mijn vader, je moet hier niet heen. Mijn moeder heeft het gelijk door en wij rijden 2 keer langs het oude huis van opa en oma. Dat was leuk om te zien, er was weinig aan het huis veranderd, zelfs de tuin indeling naast de woning was nog hetzelfde. Dat je dat nog weet zei zus tegen mij. En of, daar plukte ik (stiekem)  opa z'n mooie rozenstruiken kaal, om 'parfum' van te maken! Helaas is het nooit parfum geworden, maar een luchtje dat iedereen op afstand hield.

Deze oom is nogal van de jaartallen onthouden en mijn moeder is daar ook mee besmet, zo ik ook. Ik vind het altijd leuk om de verhalen van vroeger aan te horen. Maar deze oom loopt ook altijd met foto's op zak. Ik weet dat zijn kinderen zich daar behoorlijk aan ergeren, maar ik zie hem maar 2x per jaar op de verjaardagen van mijn ouders, dus vind ik dat gewoon leuk. En ja hoor, al tijdens het tweede kopje koffie kwam de eerste foto alweer boven water. Mijn moeder ontdekte nog een paar foto's waar zij op staat en die niet in haar bezit zijn. Die mochten mee en ik ga deze voor moeders scannen. Ach als ze in  mijn computer staan zien we wel wat er mee gedaan kan worden.


Ook heeft oom heel veel boeken van deze plaats en voor mijn vader vond ik dat ook wel leuk. Mijn vader was altijd erg geïnteresseerd in Vaderlandse geschiedenis en heeft de 2de WO weer heel anders beleefd als de familie van mijn moeder. Na de oorlog hebben de ouders van mijn vader ook in deze plaats een woning gehad en met het schip ( mijn oma bleef later aan de wal wonen en opa voer met mijn vader als knecht) kwam mijn opa daarom altijd hier in de haven. Toch vind ik het jammer je met mijn vader niet meer zo diep op alles kan ingaan. Er gaat veel langs hem heen. Vroeger stoorde ik mij altijd aan zijn vaste mening: zo was het en niet anders en omdat ik ook zo'n stijfkop ben, hadden we regelmatig aanvaringen. Maar nu?

Gelukkig had hij zijn mening over het nieuwe appartement van oom en tante en ... het is niets voor hem. Fijn, want zo dacht ik er ook over. Laat mijn ouders maar aanmodderen in hun eengezinswoning, ze kunnen zo naar buiten lopen en een rondje in de frisse lucht maken. Want ik heb al wel begrepen dat ze daar erg veel prijs op stellen.

Mijn ouders hebben een leuke dag gehad en als het nodig is, rijd ik nog weleens ergens met ze naar toe.

1 opmerking:

  1. Wat een leuk verhaal en fijn dat je ouders een leuke dag hadden .Het is toch mooi dat je dat kunt doen voor ze
    Groetjes Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen