woensdag 28 maart 2012

Daar zit een luchtje aan.

Heerlijk, dit mooie weer. Nog fijner is het om de was buiten te hangen. Geen stof en extra vocht in huis, wat wil je nog meer.

Maar..., hier zit een luchtje aan. Vorige week hadden we ook vele mooie dagen en op een zo'n dag was het weer tijd om een was te draaien. Toen ik naar buiten stapte, rook ik een geurtje, die je niet in flesjes zult tegenkomen. Humm, men was ergens aan het gieren. Wij wonen aan de rand van onze woonplaats en buiten de bebouwde kom, kom je hier de agrarische sector tegen. Voornamelijk landbouw en her en der een beetje veeteelt.

Maar de was wil prima drogen als het droog is. Dus trok zoonlief de volgende dag zijn schone shirt onder zijn overhemd aan.
'Zoon': Ma, deze lag gestreken op mijn bed, maar ruikt niet fris. Heb je mijn vuile shirt alleen maar gestreken?
'Ik': Ja hallo, wat denk je wel, ik heb wel meer te doen. Onze buren verderop,  zijn met de voorbereidingen bezig voor het nieuwe pootseizoen.
'Zoon' Nu maar hopen dat het geurtje er snel uittrekt.

Ik heb hem er niet meer over gehoord, dus het zal wel meegevallen zijn, of hij heeft voldoende deo gespoten, die mogelijkheid bestaat ook nog.

Vandaag weer hetzelfde, het aroma kwam mij tegemoet, toen ik de deuren opendoet! (sorry, deed rijmt niet). Nu hangen de handdoeken te drogen. Ik ben vanmiddag pas om 18.00 thuis, nu maar hopen dat ze niet de hele dag aan het gieren zijn. Maar wel lekker, de handdoeken worden hard, dat droogt zo goed af en we hebben gelijk een goede massage na het douchen. Jaren geleden zou ik er nog een flinke scheut wasverzachter achteraan gegooid hebben, maar dat is verleden tijd.

Gebruiken jullie nog wasverzachter?

maandag 26 maart 2012

Gesloopt

Zondag de verjaardag van mijn moeder gevierd. Vandaag is ze 78 jaar geworden. Maar niet handig omdat op maandag te vieren.

Ik was flink gesloopt, kon het ene been bijna niet meer voor het andere zetten. Opgezette voeten die klem in de laarzen zaten. Maar goed het was gezellig en moeders heeft een leuke dag gehad.

Vorige week vrijdag met mijn moeder het boodschappen lijstje in orde gemaakt. Eerst maar eens gekeken wat er allemaal nog in huis was. Mijn zus bakt altijd de appeltaarten en deze keer heeft zij ook een kwarktaart erbij gemaakt. Daarbij heeft zij ook nog 2 hartige taarten gemaakt. Zaterdag heb ik alle boodschappen in huis gehaald en een grote pan tomatensoep, zonder pakjes en zakjes, gemaakt. Voor een oom, die geen ui en prei mag hebben, een apart pannetje. Zondag ochtend alle broodjes gesmeerd en belegd.

Moeders wil geen ingedeukte bolletjes..., dus zorgvuldigheid was geboden! Elk bolletje is met liefde opengesneden, besmeerd en belegd.

Om 10.15 uur stapte de eerste gast binnen en om 16.00 uur was iedereen weer weg.  21 volwassenen en 2 achterkleinkinderen zijn er op bezoek geweest. De klein- en achterkleinkinderen van mijn ouders hebben bijna alle tijd in de tuin doorgebracht. Het was uit de wind in de zon prima vertoeven. Er was er zelfs nog eentje verbrand, oei, zo rood!

Jongste zoon had s'ochtends bij oma skype op de laptop geïnstalleerd en wij hadden van thuis onze webcam en headset meegenomen, want als verrassing belde oudste zoon vanuit China via skype. Zo heeft iedereen onze schoondochter en kleinzoon kunnen bewonderen.

Verrassing geslaagd en mijn ouders hebben een leuke dag gehad. Om 18.00 uur was het huis weer in 'oude staat' hersteld.

vrijdag 23 maart 2012

Ook al kuren

Na de wasmachine begint de laptop ook al kuren te vertonen. Vorig weekend zei hij: ploep en ging spontaan uit. Hummm.... Gelukkig ging hij wel weer aan. Donderdag was het weer 'ploep' en ja ook daarna ging hij weer aan... dacht ik. Ja eventjes en toen was het echt voorbij.

Balen, moet ik naar boven. Op zich niet erg, want de computer boven werkt wel fijner en veeeel sneller. Vanavond dacht ik, laat ik laptopje nog eens uitdagen en voila, ik type dit stukje op de laptop.

Het zat eraan te komen dat hij er zomaar mee zou stoppen, maar 'tijdelijk'doet hij het nog, maar voor hoe lang?

Jongste zoon stopte ons al verschillende keren foldertjes in handen, om alvast even te gaan kijken, voor het geval dat... Het moment is nu aangekomen om daar serieus mee aan de slag te gaan.

woensdag 21 maart 2012

IJzer in voeding

De huisarts had mij idd laten komen ivm mijn medicijn gebruik. Ik slik een beetje teveel migraine tabletten. Hij begon te tellen en noemde mijn gebruik op jaarbasis. Meneer de huisarts viel nog net niet van zijn stoel, maar hij schrok behoorlijk. Oke , daar moet wat aan gedaan worden, dat begrijp ik.

Nu heb ik in het voorjaar altijd het meeste last van migraine. Vaak ben ik ook licht in mijn hoofd en wat duizelig. Ik schrijf dat toe aan ijzer tekort. In de wintermaanden eet ik waarschijnlijk toch minder voedsel waar voor mij voldoende ijzer in zit. Ik heb al een aantal jaren in het voorjaar mijn hb laten nakijken en mijn bloeddruk laten opmeten. Vandaag was de druk goed  nl. 120/80. Voorgaande jaren zat ik vaak ver onder. Daarbij zit ik met mijn hb waarde altijd aan de lage kant. Met gevolg dat de huisarts mij nooit een staaltablet voorschrijft. Zelf denk ik dat mijn hb toch iets lager ligt dan gemiddeld, maar maak dat je huisarts maar eens wijs, die blijft aan zijn 7.5 vast houden. Vandaag had ik een jonge assistente die mij prikte en zij zei dat het over het algemeen tussen de 8 en 10 zit. Die van mij was wel aan de lage kant, maar niet verontrustend! Nee, voel jij wat ik voel, dacht ik?

Gevolg: ik ben maar weer aan het zoeken op internet naar voeding met veel ijzer en ik vond deze:

IJzerrijke voeding

De opname van ijzer uit de voeding wordt bevorderd door voedingsmiddelen met veel vitamine C, bijvoorbeeld fruit, vruchtensap en groente. De opname van ijzer wordt belemmerd door fosfaten. Gelijktijdig gebruik van ijzerrijke producten met thee, koffie en frisdranken vermindert daarom de ijzeropname. De opname van het ijzer uit vlees wordt geremd door het gelijktijdig gebruiken van melkproducten.
Voedingsmiddelen die veel ijzer bevatten:
  • volkorenproducten  en grove graanproducten
  • peulvruchten
  • groente
  • appelstroop
  • vlees
  • ei
  • noten
  • gedroogd fruit.
Tips om de opname van ijzer uit de voeding te verhogen:
  • Gebruik volkorenproducten in plaats van geraffineerde producten:
    volkorenbrood, roggebrood, volkorenmacaroni- en spaghetti, zilvervliesrijst, muesli.
  • Gebruik niet meer dan de aanbevolen hoeveelheid melk- en melkproducten.
    Neem niet bij iedere maaltijd een melkproduct maar wacht liever een uurtje.
  • Bij gebruik van een vegetarische voeding moet vlees niet alleen worden vervangen door kaas,
    maar ook door bijvoorbeeld peulvruchten, ei of noten.
  • Gebruik ijzerrijk broodbeleg zoals magere vleeswaren en appelstroop.
  • Kies voor ijzerrijke tussendoortjes: gedroogd fruit (vijgen, rozijnen, krenten, abrikozen),
    noten.
  • Gebruik bij elke maaltijd voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine C, zoals fruit en groente als broodbeleg
    (bijvoorbeeld aardbeien, appel, banaan), vruchtensap (bijvoorbeeld sinaasappelsap of grapefruitsap) fruit toe.
  • Drink geen koffie of thee of frisdrank bij de maaltijd of vlak na de maaltijd.
Ik heb me vanmiddag gelijk maar weer een pot H.ero appelstroop cadeau gedaan. Verder eet ik niet zo vaak vitamine C bij mijn brood, daar kan ik dus nog wat bij scoren. Voor de rest eet ik toch vrij veel van bovenstaand lijstje, behalve noten. Die vind ik nl veel te lekker en eet daar makkelijk heel veel te veel van, dat is ook weer niet verstandig.

Ook ben ik druk bezig om de 621 te verbannen, want deze heeft geen positieve invloed op hoofdpijn/migraine.

Hebben jullie nog tips voor ijzerrijk voedsel?

Herdenking

De herdenkingsdienst in Lommel was erg mooi.

Wat zijn de betrokken families kapot. Ik zou niet 1 woord van troost kunnen vinden.

Misschien hebben de kinderen het zelf nog kunnen overbrengen in de vorm van de tekening die ze samen, tijdens hun uitje in Zwitserland, gemaakt hebben:

samen sterk

dinsdag 20 maart 2012

Doelen week 12

Zo goed als alles in week 10 liep, zo beroerd was het  vorige week. Ik heb niet 1 punt gehaald! Dit is erg jammer. Het was een week die ik anders had gepland. De week was gewoon te kort!

Doelen week 11 worden doorgeschoven naar week 12


Vorige week en ook al deze week heb ik heel veel hoofdpijn/migraine gehad. Maandagochtend was ik weer met hoofdpijn wakker geworden en heb toen mijn laatste medicijn ingenomen. Gelijk om 8.00 uur weer via internet bij onze apotheek een herhaling aangevraagd. Deze vandaag gehaald, maar er werd mij verteld dat ik een afspraak moest maken bij de huisarts. Dat was te verwachten. Meneer de huisarts zal wel vinden dat ik teveel medicijnen snoep. Tja daar heeft hij een punt.

Morgenmiddag heb ik een afspraak staan. Laat ik gelijk mijn bloeddruk maar opmeten en HB prikken. Beide verwacht ik aan de lagen kant, zoals elk voorjaar.

zondag 18 maart 2012

Bibliotheek

Onlangs dacht ik dat ik maar eens richting bibliotheek moest gaan. Ik was het laatste jaar slapend lid...! Het lezen ging mij het laatste ander half jaar niet makkelijk af. Korte stukjes ging nog wel, maar een heel hoofdstuk van een boek, nee dat kon ik gewoon niet in mij opnemen. Volgens mij ben ik welgeteld vorig jaar 1 x bij de bieb geweest en heb 2 handwerkboeken meegenomen, waar ik ook helemaal niets mee heb gedaan.

Mijn hoofd zat zo vol, dat ik mij totaal niet kon concentreren. Erg jammer, want ik lees graag een boek. Maar..., ik heb er weer zin in en ik heb het eerste boek alweer uit. Wel een die ik al eens eerder heb gelezen, een makkelijk te lezen boek van eigen plank. Dit beloofde veel goeds dus ben ik vrijdagavond op de fiets richting bieb gegaan en heb 2 boeken meegenomen. 

Maar vorige maand schrok ik eigenlijk wel van de automatische afschrijving van mijn lidmaatschap van de bibliotheek, € 33,00. Ik dacht dat het rond de € 25,00 was. Uiteraard heb ik bij de info balie maar eens geïnformeerd naar de tarieven en welk abonnement ik heb. Ik ben al heel lang lid en er zal ongetwijfeld wel wat veranderd zijn, zo ook de tarieven. Ik heb dus een abonnement waarmee ik max. 100 materialen per jaar mag lenen voor het bedrag van € 33,00. Oke, dat is heel veel, want 100 boeken lees ik in 1 jaar nooit niet weg. Nu zijn er gelukkig ook andere mogelijkheden, de zgn. strippenpas:
10 uitleningen voor € 10,50
20 uitleningen voor € 16,50
40 uitleningen voor € 26,50
Deze passen zijn 3 jaar geldig. Men vertelde mij dat ik elk moment mijn huidige lidmaatschap kan opzeggen, het restant wordt teruggestort. Dat ga ik dan ook maar doen en kies dan voor de strippenpas met 40 uitleningen. 
Ik heb niet echt een idee van hoeveel boeken ik per jaar lees, maar zo kan ik wel even vooruit en ben wel een stuk voordeliger uit, want ik zie mij ook nog lang geen 40 boeken per jaar lezen, maar over 3 jaar moet ik toch een heel eindje komen.

Weten jullie hoeveel boeken jullie per jaar lezen?

vrijdag 16 maart 2012

Gedachten

Woensdagavond was er weer 'het alzheimer café'. Ik heb daar eerder over geschreven, lees hier. Deze keer was er een gastspreker, George W. Starke, uit onze provincie hoofdstad. Hij heeft een boek geschreven, 'Ze zeggen dat het zo niet langer gaat',  over zijn vrouw, waar op veel te jonge leeftijd alzheimer is vastgesteld. Mevrouw is nu 56 jaar en haar man, de schrijver van het boek, is nu 51 jaar. Beide hadden een zeer goede baan.  Als je zo jong bent en al bepaalde dingen vergeet..., anders reageert.  Dit werd bij hen eerst als relatie-probleem gezien en zij zijn daarvoor in therapie geweest. Zo hebben zij heel veel hobbels moeten gladstrijken. Zij zijn ook tegen veel muren van hulpverlening aangelopen en bij meneer heeft dat tussendoor een flinke burn-out opgeleverd. 

In de tussentijd is de hulp- en zorg verlening voor alzheimer patiënten en hun mantelzorgers al verbeterd, waar deze meneer nog niet van op de hoogte was, omdat hij weer in vernieuwende, verdere fases verkeerd met zijn vrouw.  Ik weet niet hoe het in andere provincies/ regio's is, maar ik heb het idee dat er in onze provincie veel aan de weg wordt getimmerd om deze hulpverlengingen steeds beter op elkaar af te stemmen. Zo zijn er ook coaches voor de mantelzorgers. Zij krijgen thuis bezoek van een vast persoon en men kan aangegeven hoe alles verloopt en ook of zij zelf alles nog aan kunnen. Mijn moeder krijgt ook 1 x in de 6 weken ook een coach thuis (1 a 2 uur per keer). Dit kan nog uitgebreid worden naar 24 uur op jaar basis. De klik tussen beide is gelukkig heel goed en daarom durf ik mijn moeder ook alleen met haar te laten praten.

Mijn vader heeft sinds 3 weken een 'persoonlijk begeleidster'. Icare heeft een PG-team (psychogeriatrisch).  Zij komt 1 x per week 2 uur bij mijn ouders thuis om activiteiten met mijn vader te doen. Je kunt dat zien in de vorm van spelletjes doen bijvoorbeeld. Maar mijn vader houdt niet van spelletjes, dus zijn de eerste 2 keer veel foto's op tafel gekomen en heeft mijn vader veel kunnen vertellen. Gisteren was het erg mooi weer en zijn ze naar buiten gegaan. Nu heeft mijn vader ook helemaal niets met tuinieren en daarom zijn ze met mesjes wat onkruid aan het verwijderen geweest tussen de tegels. (Het is natuurlijk niet zo dat deze hulpverlening zware activiteiten in de tuin gaan ondernemen, maar ze dacht samen wat te schoffelen. Helaas is bij mijn vader alles onkruid, vandaar het voegen krabben.) In de tussentijd praten ze met elkaar. Mijn moeder gaat in die tijd even weg, meestal een boodschapje doen en gisteren kwam ze bij  mij een kopje thee drinken. Deze hulp is echt gericht om de alzheimer patiënt te prikkelen, zodat de hersenen niet versuffen. Dit gaat uiteindelijk wel gebeuren, maar je kunt het proces vertragen. Voor de mantelzorger geeft dit ook weer wat ruimte.

Sinds 2 weken gaat mijn vader nu ook voor een 2de dag naar een zorgboerderij. Zo'n protest dat hij de eerste keer gaf, zo graag gaat hij er nu naar toe.

Achteraf denk ik nog weleens aan de activiteiten van mijn ouders terug. Zo zijn ze, een jaar of 3 geleden, een winter periode naar de fitness geweest. Mijn moeder had veel gelezen over het feit dat als je lichamelijk actief bent, dat goed is tegen het verouderingsproces van je hersenen. Mijn vader vond dit allemaal maar niets en nu is mijn moeder ook niet zo'n fitness type, maar ze deden het toch maar. Nu denk ik dat mijn moeder toch al een poos geleden in de gaten kreeg dat mijn vader achteruit ging.

Ik zal regelmatig iets over het hoofdstuk alzheimer schrijven. Er heerst nog steeds wat taboe over. Het wordt door omstanders zo weinig begrepen. Bij alzheimer patiënten zie je aan de buitenkant niet dat ze iets mankeren. Zelf heb ben ik altijd open hierover. Je kunt er niets aan doen, het overkomt je. Je kunt hierbij niet zeggen: had ik maar niet...

Een voorbeeld: Begin oktober hadden we een begrafenis van een aangetrouwde neef van mij. Ik ben daar met mijn ouders heen geweest. Tijdens het condoleren van mijn nicht zegt mijn vader tegen haar: Zo, hoe gaat het nu me je? Wel goed zeker...!! Ik kon wel door de grond zakken. Twee weken later sprak ik mijn nicht nog eens en ben toen over de opmerking van vader begonnen. En weet je wat ze zei: 'Joh, dat geeft toch niet, ik weet hoe je vader is en ik neem het hem helemaal niet kwalijk. Hij wilde iets liefs zeggen en toen kwam dit eruit!'

Ik weet dat mijn moeder er in het begin moeite mee had om er over te praten, maar ik ben blij dat we alle kaarten vrij snel open op tafel hebben gelegd. Zo is er meer begrip en hoef je geen verklaringen te geven.

Verder wil ik er graag aan meewerken dat mijn vader ook zolang mogelijk thuis kan blijven wonen. De meeste prikkels krijgt hij in zijn eigen omgeving en er is nog wat afwisseling. Er loopt eens iemand binnen en ze wandelen nog wel eens in de buurt en drinken dan bij wat kennissen een kopje koffie of thee. Als hij eenmaal in een volledig dag opvang zou zitten, worden deze prikkels toch veel minder.

dinsdag 13 maart 2012

Doelen week 11

Mijn eerste 'doelen week' zit er op. Dit was pittig, maar wel een goede stok achter de deur. Het resultaat valt niet geheel tegen, hoewel ik bij alles het doel niet heb kunnen bereiken.

De vitrage is korter gemaakt en de ramen zijn gelapt. Jippie, ziet er allemaal goed uit.
voor het korter maken
Eind resultaat
( Deze vitrage/gordijnen, hebben ons € 10,00 gekost. Bij een  kringloop winkel in de buurt gevonden. Kant en klaar in de plooi, breedte helemaal oke en zagen eruit als nieuw, alleen iets aan de lange kant, maar dat is nu opgelost.)
Elke avond voor 23.30uur is mij niet elke avond gelukt. Oke, 3 van de 7 avonden is dit maar gehaald.
Die ene kilo? Dit is 0,9 kg geworden!
Voor de boodschappen heb ik geen auto gebruikt. Maar ik breng van vader elke donderdag ergens naar toe en dat is vlak bij de winkels. Op die ochtend heb ik dus de auto op de plek laten staan waar mijn vader moet zijn en toen heb ik een stukje naar de supermarkt gelopen om wat boodschappen te halen. Ik heb dus geen meter gereden! Dit doel is goed gegaan.
€ 50,00 boodschappen is € 54,95 geworden. Dit was nog het moeilijkste van allemaal. Voor 3 volwassenen..., het was soms echt kiezen.
1 x 30 min. op de hometrainer heb ik gedaan, maar 1 x 1 uur stevig wandelen, is 40 minuten geworden.

Maar dit moet de volgende keer beter.

Nieuwe doelen voor week 11:
1: een hele stapel paperassen uitzoeken en opruimen in ordners.
2: bezwaar indienen van de WOZ
3: elke avond voor 23.30 uur naar bed
4: deze week 1 kilo afvallen
5: voor boodschappen doen geen auto gebruiken, maar de fiets.
6: max. € 50,00 aan boodschappen besteden (dit wordt creatief nadenken!)
7: 1 x 1 uur stevig wandelen, 1 x 1/2 uur op de home trainer.
8: begin maken om van dit lapje stof iets te gaan maken


De punten 3 t/m 7 zijn gelijk aan vorige week, maar deze moeten nu beter gaan.

maandag 12 maart 2012

Feest

Zoon belde vanochtend om 8.00 uur onze tijd, dat het feest er inmiddels weer op zat. Een soort trouwfeest...

Vorig jaar zijn zoon en schoondochter op 11-05-'11 getrouwd want ze hadden toen effies tijd! Voor een paar euro was alles geregeld. Dat is allemaal wat makkelijker in China, je hoeft alles niet ellenlang van te voren te bespreken. O, jullie willen trouwen? Prima, dat kan! Het trouwen was zo gebeurd. Zoon had wel zijn geboortebewijs moeten laten vertalen via de Chinese ambassade in Nederland en dat was de grootste kostenpost van € 40,00.

In China is het gebruikelijk dat er een flink feest wordt gegeven door het nieuwe bruidspaar. Maar zoon en schoondochter hadden daar geen tijd voor. Ook omdat zoon nog te vaak in Nederland was. Dus werd er alleen een etentje gegeven met schoonfamilie.

Maar inmiddels is er een baby'tje geboren bij dit jonge paar. Veel oud klasgenoten van schoondochter en bewoners uit haar geboortedorp begrepen daar helemaal niets van. Al een baby-tje en niet getrouwd? Dat is onmogelijk...!  

Uiteindelijk hebben zoon en schoondochter toch besloten een feest te organiseren en wel in de vorm van samen eten. Veel mede studenten, dorps bewoners en alle familie van schoondochter waren uitgenodigd. Het was gezellig, maar zoon voelde zich wel een buitenstaander ook al betrof dit zijn eigen feest.

Schoondochter had een speciaal pakje gehuurd voor deze dag, echt traditioneel. Voor Liang (onze kleinzoon) had zoon in Shanghai een stoer setje kleding gekocht, op z'n westers. Maar helaas was het vandaag erg koud bij hun, 10 graden, terwijl het vorig weekend nog 20 graden was. De nieuwe kleertjes waren aan de dunne kant. Maar gelukkig heeft Liang verschillende dikke pakjes ( wij noemen ze 'Michelin pakjes'), want er is nergens verwarming binnen en dus ook niet in het restaurant (bijna iedereen zit ook met de jas aan binnen). Dit rode pakje, was mooi op z'n mama afgestemd.
In mei komen ze naar Nederland en dan gaan we het huwelijk van zoon en schoondochter en de geboorte van Liang vieren, bij ons in de tuin.


zaterdag 10 maart 2012

Update

Ik blijf nog even aan modderen met de wasmachine, lees hier. Onze buffer was behoorlijk wat geslonken en deze wil ik graag eerst weer wat aanvullen. Deze week heeft de auto ook een aardige duit gekost, keuring en grote beurt en iets vervangen, kosten € 475,00.

Als de wasmachine helemaal niets meer doet, wordt deze uiteraard wel vervangen. Maar voorlopig kan ik de kuren van hem nog aan (zucht)!

Voor mijn doelen voor deze week heb ik nog 1 dag en het ziet er niet verkeerd uit. Ik ben nu ook aan het nadenken voor de volgende week, wat haalbaar kan zijn.

Fijn weekend!

Bevolkingsonderzoek

Jaarlijks krijgen bijna 13.000 vrouwen de diagnose borstkanker. Daarmee is borstkanker in Nederland de meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen.

Hoe eerder borstkanker wordt ontdekt, des te eerder kan begonnen worden met een passende behandeling. In Nederland krijgen alle vrouwen van 50 tot 75 jaar iedere twee jaar een uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek. Er worden dan röntgenfoto’s van de borsten gemaakt: de ‘mammografie’. Dit onderzoek brengt afwijkingen aan het licht die je vaak nog niet kunt voelen (info:www.mammaprint.nl).

Vrijdagmiddag ben ik bij een nicht op bezoek geweest. Zij heeft in januari mee gedaan aan het bevolkingsonderzoek.  Er werd een verdachte afwijking gevonden. Bij het vervolgonderzoek werd er nog geen tumor gevonden, maar wel vlokjes, die een voorbode zijn van een tumor.

Inmiddels heeft zij een borstbesparende operatie ondergaan en start zij a.s. woensdag met een serie.
bestralingen.

Nicht mag blij zijn dat zij op het goede moment de oproep heeft gehad. Wie weet hoe lang of hoe kort het zou kunnen duren voordat er een eventueel knobbeltje voelbaar zou worden, want dat was nog niet aanwezig. Nu was alles nog in het hele prille beginstadium, gelukkig.

Bij mijn moeder was dat 20 jaar geleden anders. Zij voelde een knobbeltje en omdat zij diezelfde week al een afspraak had staan bij een internist voor een andere klacht, was zij binnen een week geopereerd. Haar borst is geamputeerd en ook zijn de lymfeklieren verwijderd. Er was geen bestraling en chemo nodig. Nog elk jaar gaat mijn moeder voor controle en gelukkig was zij er ook op tijd bij om een tumor van 3x3 cm te laten verwijderen, zonder verdere uitzaaiingen.

Ik weet dat  het heel anders kan aflopen, daarom ben ook heel erg blij dat ik mijn moeder nog heb en dat het met nicht ook heel goed gaat.

donderdag 8 maart 2012

Op een houtje bijten..., of toch maar niet?

We zijn bijna door ons hout heen.

Kort gesprek met echtgenoot:
Ik: We moeten nu echt op een houtje bijten... .
Echtgenoot: Huh...???
Ik: Ja, we moeten heel zuinig aan doen met ons hout, we zijn er bijna doorheen.
Echtgenoot: Ohhh..., ik dacht al!

Dikke pech, met die koude winter, want we hebben flink gestookt. En nu? We stoken dan nog maar beperkt. Gelukkig gaan de temperaturen nu wat omhoog en hoeft de kachel niet meer zo lang aan. Maar ja, dat zal wel afkicken worden, want het is altijd wel behaaglijk.

Eigenlijk hebben we nog wel heeeel veeeel hout in de tuin liggen, zie eerder blogje hier, maar dit kan pas december 2013 de kachel in.

Inmiddels zijn we al aan het verzamelen voor de volgende winter en ga ik morgen ook alvast maar 2 kuub bestellen. Ik hoop dat we dan eens voldoende hebben totdat we aan het appelhout kunnen beginnen. Aan schoonzoon moeten we nog maar vragen of hij op zijn werk nog een aantal pallets heeft liggen, die branden lekker, zijn alleen veel te snel op.

Ik ga even uitrekenen wat we aan gas verbruikt hebben, momentje...  Daar ben ik weer. Op 19 oktober 2011 heb ik de meterstand doorgegeven en tot aan nu hebben we 369 kuub verbruikt. Dit had natuurlijk minder kunnen zijn als we niet zo'n pittige winter hadden gehad. Naast de houtkachel heeft de verwarming nog weleens aan gestaan en vooral  ook 's nachts. Daarnaast zijn onze kleinkinderen regelmatig hier en dan staat de verwarming ook nog weleens aan, om het overal in huis iets aangenamer te hebben (wat temperatuur betreft).
En daarbij, gaan we ook nog weleens onder de douche. Daar gaat ook gasverbruik in zitten. Al met al denk ik dat we het toch wel netjes hebben gedaan.

Hebben jullie deze winter meer gas verbruikt dan het voorgaande jaar?

woensdag 7 maart 2012

Au... dat zadel!

Ik heb mezelf wat opgelegd deze week!

Vandaag moest onze auto naar de garage voor de jaarlijkse keuring. Niets bijzonders, dat komt elk jaar weer terug. Vorige jaren liet ik mij altijd weer thuis brengen door een medewerker van die garage en kwam men mij eind van de middag weer halen. Maar ik wil deze week ( en ik hoop meerdere weken) de auto minimaal gebruiken, dus heb ik de garage gevraagd of ze een leen fiets hebben. Jawel, een mountainbike. Oke, geeft niets, als hij maar fietst. Helaas had deze fiets geen slot, dus ik durfde er niet mee langs de markt wat ik wel in de planning had. Dan eerst naar huis (4km). Maar ik kreeg na een paar meter al zo'n zere kont (sorry voor het woord). Help..., elk hobbeltje voelde ik, auuuu!!!! Dat is toch wel een heel vrouw onvriendelijk zadel. Ik vraag mij af hoe Marianne Vos het voor elkaar krijgt om 5 x wereldkampioen te worden. Zij moet toch ook elk hobbeltje voelen? En Leontien van Moorsel? Zij heeft toch ook aardig wat kilometers in de benen, of op (in?) haar zitvlak? Voor het gemak ga ik er maar vanuit dat de zadels van een 'wielren fiets' en een mountainbike zo ongeveer wel gelijk zijn. Ik neem mijn petje af voor deze en al die andere dames die veel kilometers wegtrappen op zo'n fiets!

Thuisgekomen heb ik deze fiets omgeruild voor mijn eigen bike. Maar o, wat heb ik een heerlijke fiets, zo'n stevige Gazelle, op mijn maat en met 'mijn' zadel. Met plezier ben ik naar de markt gefietst om een blauw bandje te kopen bij de knopen, garen en bandjes kraam.

Maar vanmiddag..., die fiets moet toch terug, dat gaat pijn lijden worden, of zal ik er een klein kussentje opleggen...?

dinsdag 6 maart 2012

Doelen week 10

Ik heb lang nagedacht of ik ook een doelenlijstje voor een jaar ga opstellen, zoals een aantal andere bloggers. Maar eigenlijk weet ik nu al dat dat voor mij niet gaat werken. Een jaar vooruit plannen..., een jaar tegenaan hikken, want dat zal het voor mij worden. Daarbij ben ik een kanjer om taken uit te stellen, richting deadline zeg maar. Soms werkt die deadline wel goed. Ik moet dan gericht denken over thema's die ik ga behandelen voor ...(mijn werk). Er is dan geen ruimte meer om weg te dromen, punt. Dan werkt dan wel weer goed.

Maar er zijn andere taken die zich makkelijk laten opschorten. Daarom ga ik een week-doelenlijstje maken, zodat ik alles goed kan overzien en snel kan ingrijpen als het uit 'de hand dreigt te lopen'.

Mijn week zal van dinsdag t/m maandag lopen. Waarom? Op maandag heb ik altijd een hele volle dag en daarom start mijn week voor deze doelen op dinsdag.

Mijn doelen voor deze week zijn de volgende:
1: vitrage in woonkamer korter maken
2: ramen binnen in woonkamer en keuken lappen, daarbij al het houtwerk van alle draaiende ramen+ deuren stof- , zand- en rag vrijmaken
3: elke avond voor 23.30 uur naar bed
4: deze week 1 kilo afvallen
5: voor boodschappen doen geen auto gebruiken, maar de fiets.
6: max. € 50,00 aan boodschappen besteden (dit wordt creatief nadenken!)
7: 1 x 1 uur stevig wandelen, 1 x 1/2 uur op de home trainer.

Naast de gewone dagelijkse bezigheden en werk, ga ik er voor om deze punten met een positief resultaat af te werken.

maandag 5 maart 2012

Blij en opgeruimd

Echtgenoot kreeg het op zijn heupen gisteren. Er moest opgeruimd worden in de garage. Ja ja hij is de zooi meer dan zat (ik ook). Er staat nog het een en ander wat afkomstig was uit mijn winkel en jongste zoon heeft een lading gevulde tassen meegesleept toen hij in november onverwachts weer hier kwam wonen. En oudste zoon heeft er ook een deel van zijn spullen in de garage geparkeerd voor hij naar China vertrok. Dan moeten we onze eigen spullen ook niet vergeten en zo staat een garage van normale afmeting, he-le-maal vol!

Nu kan echtgenoot beter spullen weg doen dan ik en daarbij gooit hij vaak te-veel weg. Aangezien ik in huis nog het een en ander had te doen, heb ik hem z'n eigen gang laten gaan. Maar vandaag wordt de container met rest afval weer geleegd en ik ga straks eerst even kijken wat hij weggegooid heeft. Vaak vis ik er nog weleens wat uit, wat nog regelmatig wordt gebruikt, door mij dan... Misschien kan er nog iets op MP geplaatst worden, dat is mijn klus dan weer.

Ook zoon heeft gisteren 2 tassen uitgezocht die daar nog stonden (er staat nog veel meer). Ach ja, een korte broek, zowaar een compleet paar sokken, een aantal dvd's (nog meer en hij heeft er al zoveel...). In een andere tas zat nog een helm, behorende bij zijn snowboard. Er woont dus ook nog ergens een snowboard in de garage.

Oudste zoon heeft hier nog een compleet duikset: pak, zuurstof fles, flippers ed.  Nu wilde hij dat wel te koop zetten, maar jongste zoon heeft ook zijn duikpapiertjes en wil de spullen van broer gebruiken. Dat schiet dan ook weer niet op.

Maar echtgenoot heeft zijn werkbank weer gevonden, hoi hoi, die stond dus maanden vol- en ingepakt. Hij blij, ik blij omdat hij blij is..., snap je?


.

zaterdag 3 maart 2012

Op visite

Gisteren ben ik op visite geweest. Een beetje vreemd, op een doordeweekse dag, maar dit had natuurlijk een reden.

De oudste en nog enige broer van mijn moeder was begin vorige maand jarig. En omdat mijn moeder niet meer daarheen durft te rijden (mijn vaders rijbewijs is sinds sept. vorige jaar niet meer verlengd), had ik aangeboden om hen daar heen te brengen. Helaas werd oom behoorlijk ziek en een ziekenhuisopname volgde, waardoor de verjaardag niet doorging. Dan gaan we een keertje als hij weer is opgeknapt heb ik voorgesteld en dat was dan gisteren. Nu zijn deze broer van mijn moeder en zijn vrouw eind vorig jaar ook nog verhuisd, van een grote woning met een enorme lap tuin, naar een senioren appartement. Konden we dat meteen ook bewonderen. Mijn moeder had ook nog even geregeld dat mijn zus meeging. Geen probleem, komen we toch vlak langs en voor mij ook gezellig.

foto van het www. stadhuis van...., waar mijn ouders bijna 56 jaar geleden zijn getrouwd
Vroeger kwamen we veel in die plaats. Waar? In deze plaats werd op 5 mei 1945 de vrede getekend..., stukje geschiedenis. Mijn opa en oma woonden er en de 3 broers van mijn moeder met hun gezinnen ook.
In de zomer vakanties was er regelmatig een uitwisseling van logeerpartijen met nichten en neven. Iedereen vond het nl reuze interessant om op een schip te logeren. Daar werd (zo heb ik 2 jaar geleden gehoord) flink over verteld op de scholen van die nichten en neven, zo van: Heb jij ook nog iets leuks gedaan in de zomervakantie? Ja..., en als je kan vertellen dat je een week op een schip had gelogeerd en heel veel had gevaren, was dat wel heel interessant natuurlijk.

Oeps..., ik dwaal af van mijn verhaal. Zelf kom ik nooit meer in deze plaats, de laatste keer met een begrafenis van een oom. Maar wat je je van je jeugd herinner, is nu zo veranderd of bestaat niet meer. Dus met navigatie aan op weg naar nieuw adres van oom en tante. Aha, rijden we voor mij toch door een deel wat ik mij nog zeer goed herinner en ik denk, ik schiet die laatste straat rechts in, want daar woonden mijn opa en oma en daar hebben zus en ik als kind ook veel buiten gespeeld. Nee, nee zegt mijn vader, je moet hier niet heen. Mijn moeder heeft het gelijk door en wij rijden 2 keer langs het oude huis van opa en oma. Dat was leuk om te zien, er was weinig aan het huis veranderd, zelfs de tuin indeling naast de woning was nog hetzelfde. Dat je dat nog weet zei zus tegen mij. En of, daar plukte ik (stiekem)  opa z'n mooie rozenstruiken kaal, om 'parfum' van te maken! Helaas is het nooit parfum geworden, maar een luchtje dat iedereen op afstand hield.

Deze oom is nogal van de jaartallen onthouden en mijn moeder is daar ook mee besmet, zo ik ook. Ik vind het altijd leuk om de verhalen van vroeger aan te horen. Maar deze oom loopt ook altijd met foto's op zak. Ik weet dat zijn kinderen zich daar behoorlijk aan ergeren, maar ik zie hem maar 2x per jaar op de verjaardagen van mijn ouders, dus vind ik dat gewoon leuk. En ja hoor, al tijdens het tweede kopje koffie kwam de eerste foto alweer boven water. Mijn moeder ontdekte nog een paar foto's waar zij op staat en die niet in haar bezit zijn. Die mochten mee en ik ga deze voor moeders scannen. Ach als ze in  mijn computer staan zien we wel wat er mee gedaan kan worden.


Ook heeft oom heel veel boeken van deze plaats en voor mijn vader vond ik dat ook wel leuk. Mijn vader was altijd erg geïnteresseerd in Vaderlandse geschiedenis en heeft de 2de WO weer heel anders beleefd als de familie van mijn moeder. Na de oorlog hebben de ouders van mijn vader ook in deze plaats een woning gehad en met het schip ( mijn oma bleef later aan de wal wonen en opa voer met mijn vader als knecht) kwam mijn opa daarom altijd hier in de haven. Toch vind ik het jammer je met mijn vader niet meer zo diep op alles kan ingaan. Er gaat veel langs hem heen. Vroeger stoorde ik mij altijd aan zijn vaste mening: zo was het en niet anders en omdat ik ook zo'n stijfkop ben, hadden we regelmatig aanvaringen. Maar nu?

Gelukkig had hij zijn mening over het nieuwe appartement van oom en tante en ... het is niets voor hem. Fijn, want zo dacht ik er ook over. Laat mijn ouders maar aanmodderen in hun eengezinswoning, ze kunnen zo naar buiten lopen en een rondje in de frisse lucht maken. Want ik heb al wel begrepen dat ze daar erg veel prijs op stellen.

Mijn ouders hebben een leuke dag gehad en als het nodig is, rijd ik nog weleens ergens met ze naar toe.

donderdag 1 maart 2012

Sabotage in de wasmachine

Onze eerste wasmachine, een AEG turnamat S bovenlader met een centrifuge ernaast, heeft 17,5 jaar goede dienst gedaan. Ach, er heeft weleens een reparatie plaatsgevonden, maar ja, hij heeft ook 3 kinderen groot gebracht zal ik maar zeggen, dus mag je weleens iets mankeren. Die aparte centrifuge was wel een drama. Dacht je dat de was klaar was, moest je hem nog overhevelen naar het gat ernaast. En als je pech had dat je de natte was er niet netjes had gelegd, ging die hele wasmachine er vandoor en kon je alles er weer opnieuw in stoppen. Maar..., de was kwam zo droog uit de centrifuge, dat deze in een mum van tijd de kast weer in kon.

Maar goed, op een gegeven moment was het beestje toch op en moest er een beslissing worden gemaakt voor een nieuwe. Wilde ik een volautomaat, dan werd dat een voorlader, of wel 'bukken geblazen'. Soms moet je keuzes maken. Mijn oog viel op een Miele, (een dure jongen van 2798 gulden!) die je 9 uur van te voren in kon stellen. Helemaal geweldig, s'avonds de was erin, klokje instellen, wakker worden en klaar was de was, mooi op het nachtstroom. Wat wil je nog meer? Een ophang robot :-). Nee dat is maar gekheid.

4 jaar gelden gingen wij verhuizen naar een woning zonder nacht tarief. En aangezien wij nog maar met z'n tweetjes waren en het prijsverschil tussen hoog en laag tarief niet meer zo groot was, hebben we het bij 1 meter gehouden. Mooi, want soms had ik ook het idee dat ik de weekenden alleen maar aan het wassen was.

Maar wie saboteert toch steeds mijn was in deze machine? Als ik ons dekbedovertrek, 2 onderlakens (we hebben ieder een eigen matras), 2 slopen en misschien nog iets van handdoeken in de machine stop, dan is er altijd iemand, of iets, die het nodig vindt om eerst het dekbedovertrek binnenste buiten te keren en dan al de andere was in de hoes te proppen. Gevolg, een enorme strijd om de natte zooi prop weer uit de machine te krijgen. Lekker handig dan zo'n volautomaat..., niet dus. Het valt mij nog steeds mee dat ik de kraag van de machine er nog niet uitgetrokken heb.

Ach, misschien hoort het ook wel bij deze machine, of wonen er kaboutertjes?

Maar.., hij heeft sinds een jaar nog een andere kuur. Dacht ik eerst, goh het lijkt wel of de machine niet goed centrifugeerde, dus nog maar een extra slinger aangegeven en probleem opgelost (dacht ik). Helaas kwam dit vaker voor, totdat ik hoorde wat de machine uitspookte. Na ongeveer 5 minuten, zegt hij: klaar en laat hij de machine leegpompen. En wat heeft hij dan gedaan? Er alleen maar 5 minuten water in laten lopen, 3 keer een rondje gedraaid en hupsakee systeempje doordraaien en gaan pompen. Klaar is Kees. Heb ik hem mooi op kunnen betrappen. Maar dit is knap lastig. Ik kan nu nooit zeggen ik gooi ff een machine aan. Ik moet wel zorgen dat ik tijd heb om hem in de gaten te houden. Maar afgelopen week ging het zomaar 4 wasbeurten goed  en vanochtend was het weer drama. Hij draaide weer door (zo noem ik dat tegenwoordig). Het lukt dan wel weer om alle knoppen  uit te zetten en de wasmachine opnieuw op te starten. Dit heb ik vandaag totaal 3 keer kunnen herhalen. Dan ben je een half uur kwijt, voor dat de was echt aan het draaien is. Hoe lang blijft dit nog doorgaan, totdat hij er helemaal de brui aangeeft?

Wat is wijsheid, het beestje is bijna 15 jaar oud of jong, hoe je het ook wilt noemen. Zo door blijven modderen, na laten kijken of uit het dakraam gooien?

Ik kan zo door blijven modderen en weet waar ik soms wel en niet aan toe ben. Na laten kijken kan ook, maar wat zal de reparatie gaan kosten en als ik hem uit het dakraam gooi weet ik zeker dat ik een nieuwe moet aanschaffen, wat ik eigenlijk nog lang niet wil.


Hebben jullie ook een wasmachine met extra gebruiksaanwijzing en wat zouden jullie doen in deze situatie?