dinsdag 14 februari 2012

In rustig vaarwater, waarom?

Tot vorig jaar januari, heb ik met oudste zoon, een eigen kledingzaak gehad. Met veel enthousiasme zijn we die in 2004 gestart. Zoon had er ook nog een full-time baan, in loondienst,  naast. Het winkel gebeuren was mijn ding, hij deed meer het administratieve deel en dacht heel veel na om de winkel tot een succes te maken, wat ook voor een deel zijn andere werk was.
Dit is hard werken geweest, nagenoeg geen dag meer vrij en als ik dan zondags thuis was, was ik flink gesloopt.
Toen ging het economisch niet meer zo voor de wind in Nederland/ Europa en in die periode moesten we ook nadenken of we het huurcontract met 5 jaar zouden verlengen. Die beslissing van verlenging van het huurcontract, moet je ook nog eens een jaar voor afloop van het huidige contract nemen. Uit voorzorg hebben we het op tijd opgezegd. Internet had toch wel een deel van de verkopen overgenomen. Ja, het was een goede beslissing.. Maar de laatste maanden waren zeer hectisch en heel druk. Zoon verbleef in die tijd al veel in China, want hij had zijn vaste baan een paar geleden al opgezegd en had met een compagnon een ander eigen bedrijf.

Ik zag er erg naar uit om meer thuis te zijn, want wij waren in jan. 2008 verhuisd, maar het was nog lang mijn huis niet. Er stonden nog steeds onuitgepakte dozen. Ook waren wij kleiner gaan wonen ( richting een senioren woning).
Ik zou voor ander bedrijf van zoon de administratie thuis gaan doen. Dat viel mij helaas erg tegen. Er werd veel aan administratie hier neergezet, incl. natuurlijk de computer. Maar als je begrijpt dat wij onze eigen spullen nog niet op orde hadden thuis, er heel veel spul vanuit de winkel ook bij ons in de garage en in huis is binnengeslopen en dan nog eens de administratie van  bedrijf zoon een kamer in beslag nam... Ja, mijn omgeving en vooral mijn hoofd zaten helemaal vol. Gevolg: de ene migraine aanval na de andere en heel veel moe zijn.

Het was een vreselijk eerste half jaar na het stoppen van de winkel voor mij. Ik had er wat anders van verwacht. Met dat gevolg dat die administratie het huis uit is gegaan, waarna ik eindelijk wat meer rust in mijn hoofd kreeg.

De beslissing om te stoppen met de winkel heeft ook voor een deel met echtgenoot te maken. De eerste zomer in onze nieuwe woning, werd hij opgenomen ivm hart klachten en werden er stens in de vaten bij hem ingebracht. En de zomer daarna en de zomer daarna ook. Nu denk ik wel eens terug, hoe heb ik het allemaal voor elkaar gekregen? Je kunt hier vooraf never nooit een draaiboek voor schrijven. Geen vakanties gehad, geregel met medewerkster in de winkel... Pufff, ik wordt helemaal naar als ik er aan terug denk. Maar,  met echtgenoot gaat het weer goed, ook al merkt hij wel dat hij niet meer die jonge hond van vroeger is, 2 stappen terug dus.

Vorig jaar was een heel bewogen jaar. Kort in vogelvlucht:
Begin januari geboorte van 2de kleinkind, een dag later de winkel voor het laatst open, alle administratieve rompslomp daar omheen, de nieuwe administratie van zoon, bericht dat er in China een kleinkind op komst is. Oudste zoon komt van 1 april tot 5 sept. bij ons wonen. In die tijd is hij ook  regelmatig in China, om  van alles te regelen voor zijn vestiging daar. Inmiddels heeft hij een vaste baan bij een Nederlandse werkgever, waarvoor hij in China gaat werken.
Voor de zomer hebben we de caravan maar verkocht. Die moest ook leeggehaald worden, dus weer meer spullen in huis (zucht). Hij kwam bijna niet meer van stal en nu zoon in China woont, willen we daar natuurlijk wel eens heen. Begin sept. het 55- jarige huwelijks feest van mijn ouders bij ons in te tuin georganiseerd voor 54 personen (dit was trouwens een enorm succes). De 2de week van nov. kwam jongste zoon weer bij ons wonen, zijn relatie was over. Natuurlijk zat hij helemaal niet lekker in zijn vel en op dat moment had hij ook even geen werk. Gelukkig kon hij per 1 dec. bij een nieuwe werkgever beginnen voor een uitdagende baan. Het gaat nu goed met hem, wordt weer vrolijker en ziet de toekomst weer positief tegemoet. Geboorte op 12 nov. van 3de kleinkind, die we pas eind dec. voor de eerste keer in de handen kunnen houden.

Eigenlijk gaat het met iedereen nu weer goed. De 3 kleinkinderen doen het goed, zo ook onze kinderen. Verder zijn we allemaal gezond, wat willen we nog meer? Ja, we moeten weer meer gaan genieten en veel vergeten van vorig jaar.
Nu is het een kwestie van opruimen. Het huis begint eindelijk iets voor mij te betekenen, alhoewel ik heb mijn draai nog steeds niet geheel heb gevonden. Maar ik weet zeker dat we dit jaar echt in rustig vaarwater komen. Al mag het best nog wel een beetje blijven golven, want stil water past niet bij mij.

3 opmerkingen:

  1. dan maak je in korte tijd veel mee zeg! Fijn dat je nu alles weer kunt overzien en geniet van je familie!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo, dat was heftig! Dan wil je idd graag in iets rustiger vaarwater terechtkomen,
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn dat je het van te voren niet allemaal wist ;-)
    Geniet van iedereen waar je van houdt en succes met alles in huis een plek/ bestemming te geven.

    BeantwoordenVerwijderen