zondag 29 juli 2012

Naaiklus

Ik heb er een zooitje van gemaakt. We dansen om de lappen, spelden, meetlatten en nog meer heen. Maar het gaat de goede kant op, wat de vorderingen betreft. Mijn streven is om mijn 'project' deze week af te ronden. Het gaat trouwens een cadeautje worden ( uhhh..., hoop ik).


En als het goed is hoef ik hier niets voor te kopen, alle zooi kwam uit de vele hoeken van het huis. Dat ruimt op zullen we maar denken:-). Later meer...

vrijdag 27 juli 2012

Vakantie

Jippie, we hebben vakantie, wel 2 weken! Nou ja, echtgenoot heeft 2 weken vrij en ik werk die 2 weken op de woensdag en donderdag gewoon door. We gaan dus niet 'echt weg'..., maar een 'beetje weg'.

Dat beetje weg begint morgen al (:-), ik mag mijn ouders weer ophalen. Kom maar vroeg zei moeders, oke, 8 uur weg (geeuw)! De rest van die dag ben ik wel bij mijn ouders onder de pannen, ...denk ik. Ik heb vandaag wat vers eten voor ze gekocht en alvast een pannetje vlees gebraden. Morgenochtend voor ik weg ga zal ik de ramen bij mijn ouders in huis zoveel mogelijk open zetten anders loopt mijn moeder de hele dag te puffen.

Zondag kruip ik de hele dag achter de naaimachine en ik hoop dat er leuke sporten te zien zijn op de televisie, dan kan ik mooi 2 dingen tegelijk doen. Echtgenoot mag uitslapen en ik zal hem een ontbijtje op bed brengen, als vakantie gevoel. Zijn wekker loopt ook altijd zo vroeg af ( 4 a 5 uur), dus dat heeft hij wel verdiend.

Maandag gaan we met onze kleinzoon en kleindochter naar de dierentuin in Amersfoort. Daar hebben we veel zin in. De temperaturen zijn dan ook à la ons, dat treffen we mooi.
Het stelt niets voor allemaal, maar ik heb nu al zin in die eerste dagen. Voor de rest zien we nog wel wat we gaan ondernemen, of niet...

En..., we hebben geboekt. Ja we gaan vliegen en wel op 28 december van dit jaar. Misschien een beetje vroeg, maar tussen eind juni en half juli waren de prijzen van de tickets alweer gestegen en er was al minder keus. De reis gaat natuurlijk weer naar zoon, schoondochter en kleinzoon. Later meer hierover.

Fijn  weekend.

donderdag 26 juli 2012

Te zot...

... voor woorden. Echtgenoot ging van de week eens zijn eigen naam googlen. "En"...? Vroeg ik, "ben je nog een beetje interessant"? Nee dus, maar hij wil ook niet interessant zijn en is niet 1 keertje op het wereldwijde web te vinden. Toen werd mijn naam gegoogled. Nu wist ik wel dat er van mij wat te vinden was, maar dit is was te zot voor woorden.

Ik, zeg maar Truus, ben zomaar, ja let op..., grafisch ontwerper... Haha, nee niet haha, waar komt die onzin vandaan? Ik stond in een of ander iets als grafisch ontweper. Wie verzint zoiets?

Vanmiddag lag er post op de mat. He? Acceptgiro? Wie stuurt er ons tegenwoordig nog een acceptgiro? Oke Truus, voelsprieten op en openmaken die handel. Geadresseerd aan mij, een accept van € 295,12 incl BTW. Koopje om ergens vermeld te worden met je naam Truus als grafisch ontwerper, iets wat ik helemaal niet ben. En bij dit bedrijf ben ik ook te vinden met googlen, bijna 3 pagina's als grafisch ontwerper. Welke gek denkt dat-ie leuk is?

Als je de acceptgiro heeeeel goed leest, staat er 2 x een zin met heeele kleine lettertjes, waarvan 1 zin de helft van heel klein is, dus heeeeeeeeeeeeel erg klein en ja je begrijpt dat die kleine lettertjes erg belangrijk zijn, voor de afzender in dit geval. Die hele kleine lettertjes kan ik amper met mijn leesbrilletje op lezen, maar dit staat er:
Dit is een aanbieding en geen factuur. Bij acceptatie van deze aanbieding vragen wij u ervoor te zorgen dat het bedrag binnen 14 dagen is bijgeschreven op rek..... Wanneer u de aangehechte acceptgirokaart gebruikt kunnen wij uw betaling snel en efficient verwerken.
Afzender gaat dus mooi vrij uit, want er staat 'duidelijk' dat dit een aanbieding is... Wie o wie zou dit wel betalen?

Morgen maar eens een boze email sturen.

En dan nog iets. Ik had deze week een mailtje van facebook in mijn postvak met de mededeling:
'Je bent een aantal dagen niet op Facebook geweest en er is in de tussentijd veel gebeurd'. Nu breekt toch echt m'n klomp. IK ZIT ( heet dat trouwens zo?) HELEMAAL NIET OP FACEBOOK EN WIL OOK HELEMAAL NIET OP FACEBOOK...!!!!!!!

Nog even en we hebben helemaal niets meer over onszelf te vertellen.

zondag 22 juli 2012

Alzheimer

Echtgenoot en ik hebben mijn ouders gisteren weggebracht naar een vakantie adres. Daar is hulp en ondersteuning voor mijn vader en wij hopen dat mijn moeder wat tot rust kan komen en ook eens weer wat meer andere mensen spreekt. We merken dat haar kringetje ook steeds kleiner wordt.

Maar hoe krijg je 2 mensen op leeftijd, 78 en 80 jaar, waarvan de 1 Alzheimer heeft en de ander oververmoeid is, de deur uit? Ja..., daar ga je helpen als dochter zijnde. Begin vorige week heb ik bij hen een koffer neergezet. Moeders wilde er nog wel eentje kopen. Ja hoor, wij hebben er hier nog wel een paar staan en gelukkig wilde ze die wel gebruiken.

Donderdagavond ben ik begonnen, in overleg met mijn moeder, om al verschillende stapeltjes kleding klaar te leggen. Das allemaal niet zo heel eenvoudig, want mijn vader is er tegenwoordig een kanjer in om spullen 'te verleggen'. We hebben daarom een deel van zijn kleding vast in de koffer gelegd en deze gesloten. Van mijn moeder hebben  we de stapeltjes op het logeerbed gelegd. Maar wat werd ik hier moe van. Mijn moeder begon over bijna elk hemdje een kwartier te vertellen, waar die gekocht was, hoe vaak het geruild is en ....Misschien heel hard van mij, maar hier was ik snel mee klaar. Gezegd dat als ze wilde dat ik luisterde, ze toch echt ergens anders over moest praten, want hier wilde ik niet mijn energie in stoppen. Maar al met al lukte het om donderdag avond de kleding wel klaar te leggen. Ik nam nog wat mee om te wassen, wat mijn moeder graag aan wilde trekken op de dag van vertrek.

Dan komt het hoofdstuk verzorgings producten en medicijnen. Mijn  moeder heeft een aardig uitgebreid assortiment aan zalfjes, crèmepjes, pleisters en weet ik wat nog niet meer. Het leek mij beter dat ze dat vrijdag allemaal zelf zou klaarleggen net als alle medicijnen die mee moesten. 
Dan heeft ze nog sokken voor dit, kousen voor dat en alles zit gesorteerd in plastic zakjes met elastiekjes eromheen. Word ik later ook zo? Overal elastiekjes omheen!! Plastic zakje zus, plastic zakje zo...
Maar goed, met knallende hoofdpijn ben ik weer naar huis gegaan en de kleding was zo goed als klaar. Ik zou zaterdagochtend weer komen om alles definitief in te pakken.

Toen ik aankwam was mijn moeder de schoenen aan het poetsen. Ik ben  bij haar gaan staan en heb alle schoenen uitgepoetst. Mijn vader kwam inmiddels de trap af en zag mij in een spijkerbroek staan. Nu heb ik die regelmatig (lees 'vaak') aan en elke keer zit hij aan het stofje te voelen want hij denkt dat het zijn broek is. Mijn vader is wat kleding betreft niet de makkelijkste. Het moet ervooral netjes en verzorgd uitzien, dat was vroeger trouwens ook al zo. Maar nu wordt het wat lastiger. Als er iets is wat hem niet zo lekker zit, wil hij het niet aan. Zo hebben we hem bijna niet uit zijn grijze manchester broek kunnen krijgen ( dat was zijn fijnste broek), toen de mussen al dood van het dak af vielen. Die broek is voor de zomer maanden veel te dik. Maar een paar maanden geleden heb ik in een winkel een zeer nette spijkerbroek met hem kunnen scoren en na veel 55555 en 66666 trok hij deze aan. Zat gelukkig toch ook fijn. Uit voorzorg had ik 2 van deze broeken gekocht. Nu draagt hij dus regelmatig een spijkerbroek en nu denkt hij dat iedereen die een spijkerbroek aan heeft 'ZIJN'  spijkerbroek draagt. Ach ja, het lijkt ook allemaal op elkaar. Tijdens het koffiedrinken begon mijn vader de veters in de schoenen van mijn  moeder te rijgen. Wat vroeger appeltje eitje was, wordt nu een half uur overgedaan. Hij was bezig dacht ik dan maar. Mijn moeder vroeg of mijn vader even het afwasje wilde doen en dat was goed, dus moeders en ik weer naar boven. Na 3 kwartier heb ik hem geroepen om zich om te kleden en vol trots moest ik komen kijken wat hij gedaan had. Mijn moeder zei dat hij de afwas wel klaar zou hebben. Niet dus. Hij is 3 kwartier bezig geweest om hele mooie knoopjes aan het uiteinde van de veters te leggen... Volgens mijn moeder doet hij dat vaker, zij is er alleminst blij mee, maar het zag er wel grappig uit, net als de afwas waar nog niets mee was gedaan:-(

Zie dan je vader maar eens in andere kleren te krijgen als hij van mening is dat hij al kleren aan heeft, wat ook het geval was.
Pa: Wat moet ik doen dan?
Ma: Je omkleden.
Pa: O. (vervolgens geen actie)
Ik: Pa ga je even omkleden, wat je  nu aan hebt uit doen en deze kleren weer aan.
Pa: O, zeg dat dan
Ma: Heb ik al 10 keer gezegd.
Pa: Rustig maar.(vervolgens geen actie)
Ik: Okee, ik help je wel even.
Pa: Kan ik zelf ook wel. Wat moet ik eigenlijk doen? (vervolgens geen actie)
Ma: Doe dit overhemd uit. (zij begon aan zijn knoopjes te trekken)
Pa: Wat doe je nou toch, dat kan ik zelf ook wel!
Eindelijk gebeurde er ook wat. Nu moet je ook wat uitgetrokken is direct weg halen, anders heeft hij het zo weer aan... Toen kon ik zeggen dat we beide een spijkerbroek aan hadden en verbaasd zegt hij dan: waaraggies, hoe is het mogelijk dat we dezelfde broek aan hebben! Inmiddels ben je een half uur verder. Het meeste was gepakt en ik had alle spullen beneden neergezet en ben naar huis gegaan om te eten.  Na een half uur met echtgenoot wederom richting mijn ouders gegaan voor 'de echte reis'.
Mijn vader had echt geen idee wat er ging gebeuren. Staat een beetje bij de auto terwijl ik alles aan het inladen ben en echtgenoot zijn vriendje TomT. inschakeld. Binnen nog even alles nalopen, moeders buiten zetten, deur opslot, mijn vader 3 x vertellen dat hij kan instappen, zeggen dat de veiligheidsgordel vast moet. Jaja, hij weet het allemaal wel, maar vervolgens moet je hem de gordel in handen geven en zeggen dat deze vast moet. O o o o, er komt steeds minder bij hem binnen. Als ik dan weer terug denk naar een paar maanden geleden, dan zie je dat hij weer achteruit is gegaan.

Ik was geheel leeg en we hebben nu echt tot woensdagavond 'rust', want dan zal jongste zoon weer terugkomen van vakantie...


woensdag 18 juli 2012

Hand op de knip

Nu de reorganisatie in Hotel 'Mama' in volle gang is, lees: het nu lekker rustig is, gaan we de hand weer op de knip houden. Het is erg makkelijk met z'n tweetjes om de restjes uit de koelkast weg te werken. Echtgenoot en ik zijn alles- eters en ik vind het een sport om van 'niets bijzonders, iets bijzonders' te maken. De koelkast ruimt lekker op, heerlijk.

Toch heb ik maandag wel wat duuders gekocht, nl 'de Opperdoezer ronde'. Deze zijn van de week in de aanbieding bij AH en ik had op de Opperdoezer- site hier, gelezen dat deze aardappels, gekookt (in de schil), heerlijk zijn om in een bakje gesmolten roomboter te dippen! Ik kan je vertellen dat het verrukkelijk was, met de broccoli, ook van de aanbieding. Daarnaast hebben we nog een eigen bal gehakt uit de diepvries gegeten en het feestje was compleet.

Vandaag worden 2 restjes piepers opgebakken en verse wortels gekookt die nog in de koelkast liggen en ik duik nog even de diepvries in want daar moet nog een stukje zalm liggen. Hmmm, een botersausje smaakt hier wel goed bij, doen we er ook maar bij.

Morgen moeten de paprika's er aan geloven, want die beginnen aardig te rimpelen, dat zal wel in de macaroni of iets dergelijks verwerkt worden.

Ik heb een boodschappenlijstje op het aanrecht neergelegd zodat ik snel een boodschapje kan opschrijven voor aanvulling in de kast(en). Voor het boodschappen doen pluis ik de folders nog na voor leuke aanbiedingen. En nu moet ik echt ruim onder de € 50,00 blijven voor 2 personen!!

maandag 16 juli 2012

Hotel 'MAMA'...

... is tijdelijk gesloten.

Gewoon, ik ben het even zat om steeds de spullen van andere tegen te komen in 'ons huis'. Echtgenoot is niet zo'n rommelkont, ik des te meer. Maar als ik in mijn eigen huis niet eens meer kan rommelen, zijn we al ver gevorderd.

Jongste zoon (26 jaar) woont sinds november vorig jaar weer thuis. Hij niet alleen, zijn spullen inclusief. Nu heeft hij een alleraardigst vriendinnetje aan de haak geslagen. Hartstikke leuk, deze jonge vrouw woont ook in onze gemeente ( ideaal) en woont op zichzelf. Wat wil je nog meer. Jongste zoon verblijft dus regelmatig bij haar. Maar om het idee van geheel samenwoning nog even in de ijskast te zetten, krijg ik regelmatig om een uur of 16.00 uur een sms-je: O ja, ik eet vanavond mee en blijf ook slapen, tot straks. Of: Ik eet mee, maar slaap bij vriendinnetje. Of: Ik slaap thuis hoor! Je hoeft niet op eten op mij te rekenen (dat had ik ook niet...). Deze moeder helemaal blij, want je hebt graag je kuikens om je heen. Maar ik heb het hier effies mee gehad, misschien begrijp je dit, of niet..., dat kan natuurlijk ook.
Zelf vind ik het fijn om van te voren te bedenken wat we gaan eten en als ik er de tijd voor heb, zet ik alles klaar, zodat het om half 6 zo op het vuur gezet kan worden. Ik eet zelf om een uur of 6 want ik weet nooit hoe laat echtgenoot thuis is. Heel soms, maar dan ook heel soms eten we saampjes. Vaak is hij heel laat thuis. Jongste zoon vertrekt om 17.30 uur uit Amsterdam en schuift dan gezellig de file in, dus hoe laat hij hier is, hangt weer van andere landgenoten, of die ook op Neerlands wegen rijden.
Heb ik net de kook- en mijn spullen aan kant, komen vaak echtgenoot en zoon nog weer aangestuiterd. Maar omdat ik 2 avonden in de week om 18.30 uur de deur uit moet, is het altijd een verrassing wat ik bij thuiskomst aantref. Soms (heel soms) is het aanrecht aan kant, maar meestal hebben de heren alles uitgestalt en kunnen we winkeltje spelen, grrr...
Nu zit jongste zoon ander halve week in Frankrijk, vakantie te vieren en als hij terug komt, ga ik met hem hierover in gesprek, dat ik 'ver' van te voren wil weten wanneer hij hier wil eten.

Vorige week dinsdag kwam oudtse zoon uit China nog even aanwaaien, ja echt aanwaaien. Hij had hier nog 2 belangrijke afspraken en in Hotel Mama is altijd wel plek! Jongste en oudste sliepen 3 nachten om de beurt hier, zodat echtgenoot er helemaal niets meer van begreep en bij thuiskomst maar vroeg: En, wie logeert hier vannacht? Over dat aanwaaien nog even het volgende. Oudste zoon is altijd erg enthousiast en bij aankomst in 'ons Hotel' worden direct weer nieuwe producten voor hun klanten getoond. Erg leuk, maar dat wordt meestal uit een aantal koffers getrokken en die koffers blijven dan gezellig een paar dagen geopend in ,onze niet al te grote, woonkamer liggen/staan. Echtgenoot en ik zetten dan de knop om, het verstand op 0 en blik op oneindig. Dat werkt wel voor ons.

Maar omdat jongste ging kamperen met vriendinnetje en nog een koppeltje, werden uit alle hoeken van het huis kampeerspullen getrokken. Toch fijn dat ouders nog zoveel hebben en we hebben er daarom een titel bij gekregen, nl. 'UITLEENDEPOT'. Zie het dan even voor je, 2 open koffers van oudste in de woonkamer, de halve 3 zits bank gevuld met mee te nemen spullen van jongste en nog wat zooi in het halletje. Hiertussen manoeuvreren echtgenoot en ik met ons verstand op 0. Gaat goed, gelukkig (wat zijn wij eigenlijk voor mensen?). Vrijdag avond vertrok jongste met zooi naar vriendinnetje en daar vandaan werd de reis naar Frankrijk gestart. Dat ruimde op, zucht.

Maar zaterdagochtend werden onze 2 kleinkinderen gebracht, wij zouden nl oppassen want dat stond al vanaf maart in de planning. Dit ging toch een beetje mis en waar lag de oorzaak? Misschien wel bij mij, of toch bij dochter en schoonzoon? Nee, niet bij die 2 kleintjes, want die plannen dit soort zaken nog niet. Begin van de maand vroeg ik nog aan dochter welk weekend wij zouden oppassen, dat zou de 15e zijn. En in maart had ik voorgesteld om bij hun op te passen omdat dochter en schoonzoon naar de musical Soldaat van Oranje zouden gaan welke om 14.00 uur zou beginnen. Leek ons dan handiger om thuis bij dochter op te passen, zodat de kindertje om een uur of 7 lekker naar hun eigen bedjes konden. Maar door komst van  oudtse heb ik daar nooit meer aangedacht en vol enthousiasme vroeg ik vorige week hoe laat wij ze zaterdag konden verwachten. Dacht dan om met de kleintjes hun oom naar Schiphol te brengen op zondag en op de terug weg die 2 weer netjes bij hun papa en mama af te leveren. Ha, dat leek dochter ook een strak plan. Totdat wij zaterdag middag een telefoontje kregen van dochter dat ze een dag te vroeg bij de voorstelling stonden! Wie is hier zo grandioos in de bonen geweest? Dochter en schoonzoon waren zomaar wat langer kindloos en wij wat langer oppas opa en oma. 

Gisteravond om 20.00 uur werden ze weer opgehaald en ik kan je verzekeren dat wij tegen elkaar zeiden: Eindelijk rust!.  Ik was alle rommel zo zat en de vloer zag er ook niet uit, dat ik gisteravond alles heb opgeruimd. Daarna heb ik de kamer gesopt, gezogen en de dweil erover gehaald. Wat een verademing om 's ochtends in een opgeruimde woonkamer te stappen.

Hotel Mama is nog ruim een week gesloten, daarna gaat er, in overleg met betrokkenen, een reorganisatie plaats vinden.

vrijdag 13 juli 2012

Chips

Vanochtend nog wat boodschappen gedaan. Niet dat dat zo bijzonder is, maar ik heb eens wat langer in het pad van de gewandeld. Zelf eet ik geen chips, ik vind nootjes lekkerder en omdat ik die niet kan weestaan, koop ik ze gewoon niet. Dat is makkelijk als je zelf de boodschappen doet. Maar echtgenoot lust wel graag chips. Hij heeft pech ( ik niet!) als hij niet mee gaat boodschappen halen, want ik neem elke week maar  1 zak of zakje mee. De laatste tijd kies ik niet meer voor de paprika chips, maar voor de 'witte'. Volgens echtgenoot is deze HELEMAAL niet zo lekker als de paprika. Maar..., dat begrijp ik niet, want hij eet nog gewoon die zak leeg in 1 avond. Hoe zo niet lekker?

plaatje van het www

Waarom dan wat langer in het chipspad verbleven? Ik heb bijna van elk soort de ingredienten gelezen en wat een verhalen staan er op de paprika smaakjes. Bij de 'witte' ben je zo uitgelezen. Mijn voorkeur voor echtgenoot is al wat langer bekend. Maar omdat oudste zoon nu ook weer eventjes hier is, heb ik nog voor 1 keer 2 smaakjes meegenomen en ga ze die 2 zakken vanavond onder hun neus duwen. Ja letterlijk en ze mogen elkaar voorlezen.

Daarna ga ik aan oudste vragen waarom hij zo blij is dat ze in China zo gezond eten en... waarom hij deze troep zo makkelijk wegwerkt?

Wat ik aan echtgenoot ga vragen? Hmmm... dat wordt wat moeilijker. Hij vindt die zooi gewoon lekker en waarom zou dat slecht zijn? Zo is ongeveer zijn motto- kop in het zand- wat niet weet wat niet deert- type. Maar ik doe zo mijn best om gezond te koken en niet alleen voor mijzelf maar hij is hartpatient en ik wil hem ook zo graag wat 'beterder' maken. Ik bedoel, dat hij met goede voeding en zijn pillen meer energie heeft. Ik weet verders niet zoveel van de menselijk lichaam, heb die studie niet gedaan, maar ik kan mij zo voorstellen dat je lichaam behoorlijk moet werken om die zooi er uit te krijgen en het lijkt mij fijner dat je liever zelf wilt bepalen waar je die energie aan besteed, aan leuke dingen bijvoorbeeld. Begrijp je een beetje wat ik bedoel?

Mijn doel is om echtgenoot wakker te schudden en ik hoop op steun van oudtse zoon, want ik heb hem nog nooit kunnen overtuigen.

maandag 9 juli 2012

Niet helemaal de bedoeling

Toen wij in China waren vonden we dat we toch voor een aantal familieleden een cadeautje mee terug moesten nemen. Nu ben ik ook zo'n type van geen zooi, maar iets waar men wat mee kan of wat aan heeft. Dat is dus zoeken geweest.

Voor de mannen vonden we een mooie led-zaklantaarn, met verschillende functies. Echtgenoot heeft natuurlijk voor zichzelf ook zo'n mooi exemplaar gekocht en was helemaal happy.

Dan nog voor de dames en de 2 kleinkinderen. De dames hebben we blij gemaakt met een mooie sjaal, helemaal passend in hun kleurenpallet:-).

Maar dan, de kleinkinderen. 'Helaas' bezitten ze toch al aardig wat speelgoed en kleindochter zou 2 dagen nadat wij weer terug zouden komen, verjaren. Moeilijk, moeilijk... Kleindochter zou een keukentje voor haar verjaardag krijgen en laten we nu een leuk setje vinden met een plastic koekenpannetje, 'gebakken eitje', plastic visjes en fruit ed. Helemaal leuk en kostte geen drol. Dan nog iets voor kleinzoon. Nee, daar kwamen we niet uit. Totdat we een paar schattige mini sportschoentjes, rose/wit, tegenkwamen. Die moesten mee voor kleindochter. Nu zijn wij geen opa en oma die hun kleinkinderen overladen met cadeautjes, nee, ze krijgen alleen met hun verjaardag een cadeautje. Geen probleem, dan krijgt kleinzoon de keukenspulletjes en kleindochter de schoentjes.

Thuisgekomen werden de cadeautjes uitgepakt. Kleinzoon helemaal blij met de speeltjes, want er zat zelfs een (plastic)  mesje bij wat reuze spannend was. En oh, kijk eens, zei onze dochter, DISCO SCHOENTJES. Nee, dat zijn geen disco schoentjes! Jawel hoor, kijk maar, er zitten lampjes in.
Help, dat was geheel de bedoeling niet geweest want daar houd ik helemaal niet van. Ruilen gaat ook zomaar niet :d.  Dochter en schoonzoon vonden het wel grappig.

Vanochtend kwam dochter met de kindertjes even aanwaaien. Kleindochter had voor het eerst 'de discoschoentjes' aan.


De schoentjes stonden echt heel schattig en dat voor €3,60, maar die lichtjes? Van mij mogen die snel kapot gaan. (Het viel nog niet mee om een foto te maken op het moment dat alle lichtjes aan waren...).

PS-je,
Dinsdagochtend vroeg komt oudtse zoon weer even aanwaaien voor een paar dagen, helaas zonder schoondochter en kleinzoon.

zaterdag 7 juli 2012

Spaarpotje 5

Spaarpotje 5 ontbrak nog in de reeks spaarpotjes. En deze is zeker niet onbelangrijk.

Dit is het zgn bufferpotje. Deze pot schommelt ook het meest. Auto, zorg, apparatuur, cadeau's, meubels en weet ik wat al niet meer, komt uit spaarpotje 5.

Zo'n 4,5 jaar werken we nu op deze manier en dat is erg overzichtelijk en voor ons erg prettig. Maar we zien ook wel dat alle kosten steeds hoger worden, waardoor we de teugels nog strakker  in handen moeten houden.

Het laatste jaar, gaan wij ook 'zomaar' niet meer weg, ivm de hoge brandstof prijzen. Nee daar wordt goed over nagedacht. En nu ik eens even ga bedenken wat wij voor'n leuks buitenshuis hebben gedaan, schrikt ik toch een beetje. Niet dat het veel is..., nee juist heel karig. Ik reken dan niet de verplichte familie bezoekjes bij (en dat valt ook wel mee).

1).In januari zijn we bij een 'uitwedstrijd' van jongste zoon wezen kijken, 50 km verderop. Dochter van zus speelde haar wedstrijd voor zoon. Dat was weer eens een leuke middag in de sporthal. Daar vandaan bij mijn zus langs geweest, zij woont daar niet ver vandaan.

2).1 ste pinksterdag naar Egmond aan de Hoef  geweest. Zus stond daar met zwager op een camping en daar zijn we een hele dag geweest. Een dagje niks doen, beetje praten, lezen, even wegdommelen, heerlijk.

3).De laatste keer hebben we een uitje in onze provincie naar een biologische boer gemaakt. Daar hebben we zelf de aardbeien en bessen geplukt. Heerlijk op het land bijna wegwaaien door de harde wind. Dat was 2 weken geleden.

Nee, de autoritjes hebben we niet over de balk gegooid. Nu hoeft echtgenoot in het weekend ook niet zo nodig weg. Hij crost de hele week al door Nederland is zelfs ook deze week nog even in Belgie geweest. Zelf heb ik onlangs 2 x het ritje naar Schiphol mogen maken en hebben we 2 weken logees gehad. Dat was uiteraard hartstikke leuk en kunnen we nog lang op teren.

Eind van de maand hebben we vakantie, dan gaan we samen wel weer eens op stap.

vrijdag 6 juli 2012

Schuim

Twee blogjes geleden schreef ik al dat er altijd wel wat is. Vanochtend heb ik de boodschappen gedaan. Niets bijzonders en voor moeders heb ik ook gelijk het een en ander meegenomen. Ik vraag haar niet elke keer meer mee, ben anders 3 x zolang onderweg. En het is niet alleen moeders weer thuis afzetten en haar boodschappen binnen zetten, maar ER IS ALTIJD WEL WAT.

Wat 'was' de verrassing deze ochtend? De WAS in de wasmachine. Toen ik met de boodschappen bij mijn moeder kwam was zij boven, er moest nog een wasmachine aangezet worden. Prima, ik red me wel. Boodschappen binnen, koffie gezet, afwas gedaan en toen kwam moeders beneden. Ik breng, na 3 kwartier gepraat te hebben met haar, nog wat voorraad boodschappen naar boven en ik kijk gelijk even in de badkamer bij de wasmachine, hoe ver die is om eventueel nog voor haar op te hangen. HAha, de turnamat (bovenlader) spuugde schuim. Er lag inmiddels al wat schuim op de vloer en de hele wasmachine zat vol. ZUCHT... Heb toen met mijn handen veel schuim eraf gehaald, wasgoed met heel veel schuim uit de trommel gehaald, trommel eruit en toen met een emmertje de rest van het schuim eruit geschept. Tja, wat was er mis gegaan? Moeders had een leeg flesje shampoo omgespoeld met water en dat in de wasmachine gekieperd met natuurlijk de gebruikelijke hoeveelheid vloeibaar wasmiddel. Ja, dat wil wel schuimen! Ik heb de schuimwas nog maar door de centrifuge gedraaid en daarna de machine (met de afgeschuimde was) het gehele spoel programma laten doorlopen. Oké wasmachine doet zijn werk weer  en dan de vloer nog, daar lag ook een beste schuimlaag. We hadden zomaar een schuimparty kunnen zijn organiseren..., bedenk ik me net.


woensdag 4 juli 2012

Het schiet op

Inmiddels een boel weggewerkt, vooral veel kleine dingetjes. Van die dingetjes waarvan je, ik dus, denkt dat doe ik zo wel, maar dan toch blijft liggen. Een betalingsherinnering is de deur uit en nummer twee had inmiddels betaald.

Via MP weer 2 artikelen van mijn ouders verkocht, maar helaas niets van ons zelf.

Ik heb van oudste zoon die in China woont ook het een en ander op MP staan. Maandag kreeg ik een reactie van een belangstellende. Ondergetekende had een bekende naam. Oudste zoon had vroeger een teamgenootje met zelfde naam. Dat zou wel heel toevallig zijn dacht ik nog. Maar gisteravond had ik het volgende berichtje binnen:

Ps ik heb jaren in ...... gewoond en heb gevolleybald met ....  ...., wellicht familie van u?

Ja, dat is zeker familie van mij en laat hij nu belangstelling hebben voor een artikel van z'n oude teamgenoot! Haha.

Vandaag de boekhouding van vorig jaar verder verzendklaar maken voor de accountant en dan heb ik weer rust (in mijn hoofd), ...zucht!

maandag 2 juli 2012

Niet leuk, maar toch...

...moet het gedaan worden. Waarom zijn er zoveel dingen die niet leuk zijn en ik ze steeds voor me uit schuif? Ik wordt er helemaal kribbig van, het voelt als een achtervolging!

Waar ik het over heb? Bijvoorbeeld een betalings herinnering sturen, wel 2. Het gaat niet om grote bedragen, maar toch. Er is niet betaald en men moet betalen. Betaal gewoon ff , scheelt mij veel werk en kan ik ook weer dingen afsluiten. Zo blijft er steeds meer, niet afgewerkte administratie liggen en daar baal ik van.
Mijn administratie van vorig jaar moet nog naar de accountant, of wel klaargestoomd worden voor de belasting aangifte. Ook dat blijft liggen. Vaak ben ik daar aan begonnen, maar elke keer komen er weer andere dingen tussen waardoor het blijft liggen. Dan komt een ander huisgenoot hier en moet daar toevallig even bij, dus wordt alles op een stapel gelegd, keurig, maar mijn overzicht is weg. En zo gaat het dag in dag uit.
Hoor, gaat de telefoon weer...

Ja, ik ben heel flexibel. Bij mij zou niet snel iets niet kunnen. Maar waarom ik? Ja zegt zus, jij regelt ook alles graag, dus dan krijg je dat. Jij `trekt` die dingen aan, dus komt er veel bij jou op je bord, zonder dat je er erg in hebt. Het zal wel. Echtgenoot zegt gewoon, dat doe je allemaal zelf. Tja dat doe ik ook, maar ik ben ik en kom altijd tijd te kort, grrr...

Geregel met en voor mijn ouders? Ja, komt ook op mij neer, het wordt steeds meer en ik voel me nu ook offiecieel mantelzorger.

Oke, ik zal hier wel vast eens wat dieper op ingaan, maar nu eerst wat moet, 2 betalings herinneringen de deur uit en morgen moet die boekhouding ook weg zijn. Woensdag ben ik weer van de partij.

zaterdag 30 juni 2012

Spaarpotje 4

4: China

Dit is niet onze spaarpot, deze is van Liang.

Ja, wij hebben een potje 'China'. Oudste zoon woont daar met zijn gezinnetje. Echtgenoot en ik hebben afgesproken dat we €4000,00 (ik vind dat ik dit bedrag wel mag noteren) in deze pot MOETEN hebben zitten voor noodgevallen. Uitgaande van €1000,00 pp per ticket en incl. visum kunnen we, 2 x samen of maakt niet uit wie dus 4 x heen en weer vliegen als zij ons door ziekte of andere omstandigheden nodig hebben.

Onlangs zijn zij in Nederland geweest (lees hier ) en het kriebelt bij ons om daar weer heen te gaan. Stiekem heb ik al naar de prijzen van de tickets gekeken. Als we net voor Kerst zouden gaan dan zijn we €200,00 pp meer kwijt dan dat we 27 december zouden vertrekken.  Moeten we nog even flink over nadenken.

Bovenop die €4000,00 hebben we inmiddels alweer €2000,00 gespaard. Voldoende voor de reis, maar nog niet voor het verblijf van ongeveer 2 weken. Daar moet nog zo'n €1000,00 bij, willen we het daar ook een beetje leuk hebben, al hoewel het leven in China een stuk goedkoper is dan hier.

Deze pot wordt gevuld door een deel vakantiegeld en teruggave van de belasting. Hier worden ook de opbrengsten van Marktplaats, verdiensten van Euroclix en Moneymiljonair op gestort. Dat was ook de reden dat ik mij had aangemeld voor Google Ads. Helaas gaat dat laatste een beetje traag. Verder wordt elke eurocent die over is en deze pot gestopt.

Deze zomer gaan wij daarom ook niet weg. Echtgenoot en ik hebben 2 weken vakantie, hoewel ik nog wel 2 x 2 dagen een paar uur ga werken, ook voor deze spaarpot. Kan echtgenoot echt helemaal uitrusten :-).

Binnenkort spaarpotje 5, de laatste.

donderdag 28 juni 2012

Een paradijs...

... is onze tuin.  Ik ga er nog 1 keer over schrijven, want gisteravond brak echt m´n boerenklomp!!

Het was bijna half 10, tijd voor een rondje langs mijn ander halve vierkante meter aan moes-kruidentuin(tje) op zoek naar..., jawel de slakken. Het was de laatste dagen een drukte van belang en er stond al bijna niet 1 normaal stukje eetbaar iets. Maar wat ik gisteravond zag? Heb zelfs echtgenoot erbij gehaald als getuige! Dan moet het wel heel erg zijn, anders laat ik echtgenoot graag ongestoord z'n voetbal wedstijd kijken. Nu dus even niet. Echtgenoot schrok zich ook een hoedje en vond het maar een vieze bedoeling, wist niet hoe snel hij weer voor de buis moest zitten. Daarom heb ik een poging gedaan om het een en ander op foto vast te leggen en trek je conclusie.

slak op afrikaantje
slak op rozemarijn


slak op wat eens peterselie was

slakken bij potje met bier en onder bieslook

slak op gewezen sla

heel veel slakken tussen de bieslook

slak op wat eens sla was en slakken onderweg naar...

2 slakken op de selderij

nog veel meer slakken tussen dit bosje bieslook
 Maar wat ook zo triest is zijn deze Gerbera's. 3 plantjes kreeg ik van zoon en schoondochter net voor ze weer naar China vertrokken en hier zitten ze ( de slakken) dus ook ongegeneerd van te vreten. De bloemen laten van schrik hun koppies hangen. Dit bericht durf ik dus helemaal niet naar China te sturen. Nu ben ik wel erg blij dat in China de hele santemekraam gecensureerd is en zij dit gelukkig niet kunnen lezen.
gekregen gerbera's met sl.....
Gisteravond heb ik de bus met korrels leeggestrooid en je wilt niet weten wat er nu voor slijmerige zooi ligt, nee daar geen foto van, maar...
...IK BEN ER HELEMAAL KLAAR MEE!!

woensdag 27 juni 2012

Verbruik water

Vrijdag ontvingen wij de afrekening van het water gebruik. Hoewel het om maandelijkse kleine bedragen gaat, ben ik toch wel blij dit overzicht goed bestudeerd te hebben.

Mijn oog viel o.a. op de datum. Dit jaar heb ik de stand op 29/4 doorgegeven en vorig jaar was dat op 21/5. Wel een verschil van 3 weken. Heb ik de stand vorig jaar vergeten direct door te geven? Ik weet wel dat ik het dit jaar binnen een week heb afgewerkt. Dit volgende keren maar eens in de gaten houden.

Wij hebben 3 kuub meer verbruikt ten opzichte van vorig jaar. Valt ons enigszins nog mee, wetende dat oudste zoon hier vorig jaar nog een aantal maanden heeft gewoond, wij een groot feest met 56 man voor mijn ouders in onze tuin hebben gehouden en jongste zoon half november ook hier weer is neergestreken. Bewuster ben ik daarom ook nog meer met het water omgegaan. Ik douche nog maar 2 x per week, de andere dagen poedel ik bij de wastafel, waar ik niet veel water nodig heb. Mocht het echt nog warmer worden, dan stap ik vast wel een keertje meer onder de douche om mij haar te wassen. Verder liet echtgenoot de keukenkraan onnodig lopen om warm water te verkrijgen. Nu houdt hij er ook een kan onder, waarmee we weer koffie kunnen zetten of in de waterkoker kunnen doen voor de thee. Bij aanvang van het douchen plaats ik alijd een emmer onder de sproeier om het koude  water op te vangen. Echtgenoot vindt dat 'gedoe' en hij 'wil' er wel aan mee werken, maar 'vergeet' het steeds... Hem er toch maar vaker op attenderen, achter de broek, uhhh... billen aan  zitten:-)). Hiermee kan het toilet weer mee doorgespoeld worden. Helaas heeft onze zinken teil de vorst niet overleefd. Er zat waarschijnlijk nog een bodempje water in waardoor de bodem van de teil nu half los zit. Dit was altijd een mooie teil om regenwater op te vangen. Menig emmer heb daar uitgeschept om planten water te geven of toilet door te spoelen. Toen kleinzoon uit China hier kwam, hebben we een soort badje voor hem bij de Wibra voor € 4,99 gekocht. Zijn badwater ging ook gedoceerd door het toilet. Verder hebben we dat badje niet nodig en kan werkloos ruimte in nemen, maar...zaterdagavond heb ik hem buiten gezet om een deel van de regen van zondag op te vangen. Dat is mooi gelukt. De kamerplanten hebben er al van gedronken en de rest gaat door het toilet.
Dit badje staat nu buiten. (kan ik stiekempjes nog een fotootje plaatsen van kleine man)


Dit jaar was het verbruik 116 kuub en vorig jaar 113. Ons streven is weer om die 113 te halen. Wij zijn van €17,40 naar €16,00 gegaan. Centen werk, maar elke cent is er weer 1!

Hebben jullie nog tips om nog meer water besparingen?

dinsdag 26 juni 2012

Spaarpotje 3

3: Kosten onderhoud van onze woning.

Toen wij hier 4,5 jaar geleden kwamen wonen hadden we plannen om het een en andere te vernieuwen en of te verbeteren. Stilletjes hoop ik ooit nog eens een stukje erbij aan te bouwen,... laten bouwen. Toch willen we nu niet zomaar geld in de woning stoppen. Het garage dak ligt er inmiddels 23 jaar op en zal over niet al te lange tijd vervangen moeten worden. Dit is wel een belangrijk punt. Daarnaast is onze badkamer ook inmiddels 23 jaar en de keuken ook. Maar alles werkt nog en we laten het zoals het is. Hoewel er zo langzamerhand toch wel lichte gebreken ontstaan,  de keukenkraan is onlangs al vervangen, maar hangen alle deurtjes nog mooi recht en sluiten goed, kunnen we koken, het bier en de melk koud zetten ( hoewel de koelkast toch wat lichtje kuurtjes vertoond) en heb ik een gruwelijke hekel aan onze gebrekkige vaatwasmachine. Het kortste programma werkt 2 uur en dan maar hopen dat de klep goed dicht blijft, anders stopt de machine waar hij gebleven was. Maar dat mag de pret niet drukken en vrolijk (echtgenoot niet altijd) wassen we samen alles met de hand af. Met een verjaardag, of zoals onlangs zoon en zijn gezinnetje een poosje bij ons zijn geweest, mag de machine wel een paar keertjes draaien (onder toezicht). Verder zijn de tegeltjes gelukkig licht van kleur, dus we kunnen nog wel een paar jaar voort. In onze badkamer bevinden zich een bad (nog nooit in gezeten) en een douchecabine waarvan de deuren nog goed sluiten. Wastafel hangt nog netjes recht en schoonzoon heeft in het waterreservoir van de stortbak van het toilet onlangs een nieuw 'ding' gezet, zodat deze weer netjes stopt als de stortbak weer vol is. Wat willen we nog meer.

Zo ernstig is het allemaal niet. Het is verre van modern, maar voor het oog ziet alles er nog goed uit.

Helaas viel dat met de kozijnen aan de buitenkant flink tegen. Er moest toch wel direct geschilderd worden. Maar men heeft hier een verf gebruikt waar siliconen doorheen zit. Dat was een erge verrassing toen ik een paar jaar terug wilde gaan schilderen. De verf trok naar elkaar toe en het was onmogelijk om op een normale manier een streep verf op het hout te krijgen. Ik werd daar behoorlijk verdrietig van want schilderen is helemaal mijn ding en ik houd ervan om het houtwerk goed te onderhouden. Bleek dat buurman hetzelfde probleem had en hij adviseerde druppeltjes... ???? Voor mij??? Nee, voor de verf!! Ja hallo, de verf is toch niet ziek? Even niet vergeten dat hier altijd met kwaliteits verf geschilderd wordt. Dus ik met mijn verdriet en het verhaal van de buurman naar de schilder. Die kon niet anders vertellen dan dat onze kozijnen chronisch zijn verpest door die andere verf en onze verf dus levenslang aan die druppeltjes vast zit. Ik kan je vertellen dat het plezier in het schilderen mij volledig is ontnomen, dit is gewoon niet fijn., gewoon K.. dus.

Hebben dan ook weleens gedacht om alles te laten vervangen door kunststof. We worden tenslotte ook ouder. Maar ik zou zo graag nog een stukje uitbouwen en dan kunnen er een aantal ramen komen te vervallen en daarvoor 2 openslaande deuren..., droom, droom...

Nu is alleen een uitbouw wel te overzien, maar binnen moet er dan natuurlijk ook aangepakt worden. Kunnen we de keuken uitbreiden, anders staat die daar ook maar zo zieligjes te staan en zou de vloer vervangen moeten worden. En dan de tuin weer in een nieuw jasje steken, enz.

Van het een komt dan weer het ander, we blijven ook voor dit potje bij sparen en wie weet vaart het schip met geld nog eens door de polder.

Voorlopig worden de alleen gebreken hersteld of vervangen en dromen we verder.

Binnenkort spaarpotje 4

maandag 25 juni 2012

Spaarpotje 2

2: Pensioen.

Ik ben heel lang thuisblijfmoeder geweest. En door 6 jaar een eigen zaak te hebben gehad, is er ook geen pensioen opgebouwd. Gelukkig is er wat geld uit de zaak overgebleven en dat is in deze pot gegaan. Mijn opgebouwde pensioen stelt verder helemaal niets voor en het lijkt ons toch wel prettig om een extraatje tegen die tijd achter de hand te hebben. Echtgenoot heeft wel al die jaren opgebouwd en wij hopen dat er tegen die tijd nog wat is overgebleven in die grote fondsenpot. 

Al leuke bedragen hebben we daarvoor gespaard, maar 2 jaar geleden hebben we daarvan een groot deel afgelost op onze hypotheek. Het stond maar te staan op de bank tegen een rente waar je tegenwoordig ook niet meer blij van wordt.

Nu, dat gaat niet meer gebeuren. Dit blijft in deze pot en er zal verder gespaard worden. Inmiddels heeft men in Den Haag bedacht dat we nog even langer door moeten werken voordat wij, aanspraak mogen maken op onze pensioengelden. We hebben dus nog even te gaan, tot spijt van echtgenoot, die al een hele poos geen plezier meer heeft bij die firma.

Niet denken dat we mega kunnen sparen. Wij moeten erg hard werken voor de centjes. Maar, om heel  bewust om te gaan met de financien, soms de dubbeltjes 2 x om te keren, zuinig te leven (kan misschien nog wel beter) kunnen we nog steeds een beetje aan de kant leggen, al wordt het steeds minder makkelijk door alle bezuinigingen.

Binnenkort spaarpotje 3.

zondag 24 juni 2012

Spaarpotje 1

Her en der lees ik over buffers, spaarpotjes, spaarplannen e.d.. Zelf heb ik hier nog niet zo zeer over geschreven. Ik heb echtgenoot beloofd om geen cijfers op tafel te leggen, maar ik ga er nu toch eens wat dieper op in.

Wij hebben verschillende spaarpotjes. Vandaag uitleg over spaarpotje 1.

1: Aflossing hypotheek.

Inmiddels hebben wij onze derde eigen woning. Waar we nu wonen, kunnen we oud worden (maar dat kan natuurlijk overal). We hebben een slaapkamer en badkamer beneden. Rollen zo van de bank in ons bed zeggen we weleens voor de grap.
Deze woning hebben we eind 2007 gekocht, 1 jaar voor de banken crisis. Je begrijpt dat we daar de hoofdprijs voor hebben neergelegd. De eerste woning kochten we in 1985 met premie. Maar doordat echtgenoot wat hoger in salaris zat, kregen wij maar 5 jaar subsidie. Geen probleem voor ons. Hadden al wat eigen geld bij aanvang van de eerste hypotheek gestort en die subsidie werd ook gelijk afgelost. Volgens mij werd dat automatisch al gedaan, omdat jaren daarvoor de subsidie ontvangers er vaak andere zaken, lees vooral auto's en keukens, van kochten en zo na een aantal jaren flink in de problemen kwamen. Maar elk jaar losten wij ook extra af. In 1993 gingen wij naar huidige woonplaats verhuizen. Natuurlijk hadden we eerst onze oude woning verkocht voordat we naar iets anders gingen kijken. Wij gingen voor wat meer rust en de lokatie was voor ons dan ook iets belangrijker dan een grotere woning. In deze woonplaats heeft echtgenoot zijn jeugd doorgebracht. ('De pioniers'. Hij kwam hier met zijn ouders, broers en zussen als een van de eerste gezinnen wonen. Zie voor je een mega grote zandbak de Flevopolder, met een paar houten barakken als woningen, loodsen van de Rijksdienst, een kantine en een een barak waar het werkvolk in verbleef.) Echtgenoot werkte sinds 1992 ook weer in deze plaats en omdat we onze kinderen liever hier op lieten groeien dan daar..., was de keuze snel gemaakt. Dat we weer flink wat spaargeld hadden was een schokje voor de hypotheek verstrekker. Wij wilden bij deze woning een stukje aanbouwen en meneer de hypotheek  zou het bedrag wel even verhogen. FOUT!. Wij hadden zelf dat geld en hebben geen cent extra  aan hypotheek genomen.
Toen kwamen wij in aanraking met de beleggingshypotheek. Dat zag er goed uit en zijn van een spaarhypo overgegaan naar een beleggingshypo. Hebben toen nog een beetje extra hypo genomen omdat oudste zoon een particuliere HBO opleiding ging volgen die heeeel veel geld kostte en... hij ging op kamers wonen. Maar na een jaar of 2  begon ik niet alles meer van die beleggingshypo te 'snappen'. Ik heb toen weer eens om uitleg gevraagd en vond het vreemd dat ik bepaalde dingen niet meer wist. Dus nog maar eens een jaar of 2 met vraagtekens gezeten. Totdat dat mij wakker hield en heb toen een afspraak bij onze plaatselijk R.abo gemaakt. Met alle zooi onder mijn arm heb ik hen gevraagd om dit met mij uit te zoeken. Jaja, zomaar? Nee, wij wilden graag van die beleggingen af en wilden weer een zeer gewone hypo hebben en die bij hen afsluiten. Al met al had die beleggingshypo toch nog wel wat opgebracht ook al hadden we daarvan al bedragen opgenomen voor studie van oudste. Nieuwe hypo was een schijntje, tegen 4,2 % rente, aflossingsvrij. He, aflossingsvrij? Ja hoor, u hoeft niets af te lossen. Dat past niet echt bij ons, dus bleven wij sparen voor..., ja huis nummer 3, onze huidige woning. De verhuizing ging nogal snel, om geen dubbele kosten te maken. Maar omdat deze woning een hele andere indeling heeft, oa met een vide, als de andere woningen, wisten we dat we wel wat wilden verbeteren/ veranderen, maar wat? We zouden er eerst eens een jaartje gaan zitten broeien om alle haken en ogen te leren kennen. Maar dan komt de crisis om de deur zetten. Niks niet investeren, we gaan weer aflossen.

Begin dit jaar ook weer een leuk bedrag afgelost en sparen nu verder voor volgend jaar voor de aflos. Nee..., dat ga ik anders doen. Bij LLMM las ik hier dat zij per € 500 aflost. Ja waarom doen wij dat niet? Nooit aangedacht om ook kleine beetjes af te lossen ipv doorsparen naar een groter bedrag. (Thanks LLMM, voor je openheid.)

Binnenkort spaarpotje 2.

vrijdag 22 juni 2012

Biologische open dagen

Zaterdag 23 en zondag 24 juni zijn er Open dagen bij biologische tuinders en boeren:





plaatje van het web


Zo'n 170 biologische boeren en tuinders heten je welkom op hun bedrijf. Je kunt er proeven, een praatje maken met de boer of boerin, er zijn rondleidingen, proeverijen, kinderactiviteiten en nog veel meer.
Je kunt op de website www.lekkernaardeboer.nl kijken of er bij jou in de buurt ook een biologische tuinder of boer is die meedoet met deze Open Dagen. In onze woonplaats heeft er helaas niet eentje zijn bedrijf open. Er zijn best wel een aantal biologische boeren bij ons in de buurt, maar deze zijn er niet op gericht om ook verkoop te doen. Daarom gaan we een stukje verderop in de provincie. Tevens wil ik vooraf nog langs een ander, in dit geval een biologisch dynamisch bedrijf, waar je zelf de aardbeien mag plukken. Nu las ik op hun website dat er woensdag heel veel aardbeitjes waren geplukt en men weer op een beetje zon zit te wachten. Maar hopen dat de zon vandaag tussen de buien nog wat werk verricht heeft verricht.

Ik heb bewust niet veel groente in huis gehaald en hoop morgen wat lekkers te scoren en ook wat aardbeien om jam te maken, jammie! Zelf bakjes meenemen wordt op prijs gesteld.
           

donderdag 21 juni 2012

Afscheid...

... nemen doet pijn. Ik ben net terug van Schiphol en als alles goed is zijn zoon, schoondochter en kleinkind nu een uurtje in de lucht. Nog 12 uur non-stop te gaan en dan zijn ze weer thuis.

Helaas heb ik ze alleen weggebracht. Echtgenoot had ook wel mee gewild, maar ze hadden zoveel bagage, dat ons Golfje helemaal vol zat. Na het afscheid op Schiphol, terug bij de auto, stond daar een lege maxi cosy op de achterbank. Toen heb ik nogmaals flink gejankt, zo ook bij het afscheid nemen. Bah, wat blijft dat toch een verschrikkelijks iets... . Ik had zo'n zin om snoep of ander zoete zooi te kopen, maar kon mezelf gelukkig tegenhouden. Zou daar alleen maar verdrietiger van zijn geworden, bedenk ik me nu  achteraf. Thuis dan maar een glas eigen pepermunt thee en een mandarijn genomen, ook lekker zoet.

Wanneer gaan wij weer hun kant op? Ik weet het niet. Het liefst willen we elk jaar. We moeten eens kijken hoe het met het werk van echtgenoot geregeld kan worden. En wat de vliegtickets kosten.

In huis zijn alle sporen nog te vinden. Box en kinderstoel staan nog in de kamer, speeltjes, slabbetjes en wat al niet meer. En..., niet te vergeten, het is vreselijk stil!

Gelukkig hebben we de foto´s ( wel honderden), om nog lang na te genieten.

dinsdag 19 juni 2012

Rustig aan

Gisteren zijn zoon en zijn gezinnetje naar Rotterdam vertrokken om op zakelijk gebied nog veel te kunnen scoren. Zij bleven daar bij vrienden slapen. Het is nu zo stil in huis, wel weer wennen, maar gelukkig zijn ze allemaal aan het einde van de middag weer terug.

Ik geef vandaag even half gas, zodat ik aankomende nacht een ´nachtdienst´ op mij kan nemen. Kleine man wordt nl 1 x per nacht wakker en wil graag nog een fles melk als hij daarom om vraagt huilt. Zijn papa en mama vinden het fijn om ook eens een paar uur achter elkaar te slapen en nu kan ik nog wat doen als oma zijnde.

Zoon wilde een auto huren omdat wij op maandag en dinsdag ieder zelf onze 2 autootjes nodig hebben. Maar ik vond dat zo zonde, daarom heb ik de auto van mijn ouders gisteren meegekregen en ook weer teruggebracht gisteravond, zodat zij deze ochtend nog kunnen koffie drinken met een groepje oudere mensen. Vanavond heb ik hun autootje nog even nodig en daarom haal ik hem eind van de middag weer op. Een beetje organiseren en schuiven en het lukt allemaal wel. 

Donderdag vertrekken ze alweer, wat gaat het allemaal snel voorbij. Nu is het onze beurt om weer die kant op te gaan. Kleine man is echt een knuffelpopje. Hij is zo vrolijk en lacht tegen iedereen. Menig hart heeft hij gestolen. Als wij hem de volgende keer weer zien, loopt hij misschien al. Brrr... effies niet aan denken, nu nog even 2 dagen volop genieten.

maandag 18 juni 2012

Bankzitters, onbetaalbaar.

Onze bankzitters zijn onbetaalbaar! Hier geen gerommel in de groep. Maar naar welke camera moet je nu kijken, de paparazzi was nl. in groten getale aanwezig.






zondag 17 juni 2012

Opgeruimd

Als verrassing hebben we deze taart laten maken voor de kids.

De tuin is weer aan kant, dat was flink aanpakken met z´n allen. Ook de boel binnen weer op z´n plek. De vloer in de woonkamer en keuken zag er niet uit, dus deze gelijk ook maar gezogen en een dweil over heen gehaald.


Beste klus om de pan weer schoon te krijgen.

Zelf ontworpen tafel..., ideaal om alle salades op te plaatsen.


We genieten enorm van onze kinderen, waardoor weinig tijd om iets te schrijven.

Gisteren een groot feest bij ons in de tuin gehouden. Vrienden en familie van zoon waren uitgenodigd om nog een beetje zijn getrouwd zijn en natuurlijk de geboorte van Liang te vieren. Dit betrof veel voobereidingen. Veel zelf gemaakt: pasta salades, rauwkost salades, hartige taart, plaat appeltaart. Zoon en schoondochter maakten ook verschillende salades zelf en daarnaast zijn er vlees pakketten bij een zeer goede gespecialiseerde slager besteld, met een enorme koekenpan, om alles zelf in te braden.

In de stromende regen hebben we gisterochtend 2 tenten opgezet en buienradar beloofde ons voor de rest van de dag droog weer. Wat ook gebeurde, dus wat dat betreft kon de dag niet meer stuk.

Nu dan ook met hoofdpijn wakker geworden (niet van de alcohol want dat drink ik niet) en lig nog even bij te komen .

Alleen nog de tenten afbreken, de stoelen weer op de goede plek zetten en de grote pan schoonmaken. Dan is alles weer aan kant.

Zal later nog wel wat plaatsjes laten zien.  Fijne zondag!

vrijdag 8 juni 2012

Gearriveerd

Dat was vroeg vanochtend, om 6.10 stond ik op Schiphol. Jongste zoon kwam als verrassing ook mee, werkt in Amsterdam, geen probleem dus, behalve dat hij ook vroeg uit de veren moest.

Onderweg naar huis troffen we dochter nog. Zij was opweg naar haar werk en we kwamen tegelijk aan op de carpoolplaats. Dochter helemaal blij dat ze haar neefje ook al kon bewonderen, anders had ze tot morgen moeten wachten.

Schoondochter en kleinzoon liggen al een poosje te slapen, zoon is even naar de winkels om voor zijn telefoon iets te regelen en ik probeer ook nog even een oogje dicht te doen.

Jongste zoon met z´n neefje

Foto voor in het plakboek

Ja, Liang past ook in de kofferbak...

Dochter maakt kennis met Liang


Tot laterzzz...

donderdag 7 juni 2012

Here we come

Foto eind van de middag vanaf luchthaven Guangzhou

Woorden zijn hier niet nodig.

woensdag 6 juni 2012

Schade vorst

De vorst van begin februari heeft toch meer schade aangericht dan dat wij uiteindelijk hadden gedacht. Zo is de bodem van de zinkenteil, waar ik vroeger nog heerlijk in gepoedeld heb, kapot gegaan. (Niet aangedacht om het bodempje water eruit te gooien.) Dat is erg jammer, want ik vang daar al jaren regenwater in op. De teil staat nu een beetje werk- en doelloos in de tuin te staan.

Verder hebben de Prunus en de Goudenregen een beste knauw gehad. Aan de Pruns zijn alleen aan het einde van de takken een paar bloemetjes aangekomen. Dat zag er allemaal erg zielig uit, ook omdat de groene blaadjes te tellen waren. De Goudenregen heeft wel 3 bloeiende trosje gehad... Dat was zoeken tussen de groene blaadjes. Voorgaande jaren was dit een zee van gele trosjes. Helaas, ik hoop dat dit allemaal nog kan herstellen en ze volgend jaar weer de ouderwets bloei hebben.

Dan de Laurier. Die is in onze omgeving overal bruin de winter uitgekomen. Wij hebben de bruine takjes verwijderd en her en der komen er groene blaadjes tevoorschijn. Misschien komt dit ook allemaal wel weer goed.

Het was onze bedoeling niet om voorlopig veel in de tuin te investeren. Maar dit jaar in dat toch al wel zo'n € 40,00 geworden. We hebben wat graszaad gekocht om de kale plakken in ons groene veldje aan te vullen, verder een aantal zakken tuinaarde potgrond, een paar bloeiende plantjes en enkele kruidenplantjes. Dit moet maar weer genoeg zijn.

Eigenlijk zou de tuin eens flink moeten worden aangepakt. De stoep is behoorlijk verzakt (lees schots en scheef) en door de (ik denk 20 jarige) coniferen omheining bestaat de kleigrond voor een groot deel uit wortels en weinig voeding. Maar dit zou een zeer groot project worden en heeft niet zo'n hoge prioriteit (we zitten immers droog en kunnen lekker slapen). Eens bekijken of we hier ook een potje voor kunnen gaan starten, want een tuin is toch een kostbaar onderdeel van de woning.

dinsdag 5 juni 2012

You're my friend

Ik las gisteravond nog in een boekje over prijzen, onderhandelingen en kortingen. Ooit eens van oudste zoon geleend toen ik mijn eigen winkel had, maar helaas nog niet uitgelezen.

Maar bij het hoofdstuk waar ik gebleven was schoot ik toch wel erg in de lach. Dit was zo herkenbaar en waarom pakken ze echtgenoot altijd? Maakt hij te veel oogcontact? Echtgenoot is volgens mij te goeiig, terwijl bij mij de voelsprieten gelijk omhoog gaan, zie je hem genieten. Soms leuk, soms heel stront vervelend:

'Hello sir! Where are you from?'
'I'm from Holland.'
'Ah, you're from Holland. (Kijke kijke niks kope). 'I give you a good price my friend. I like Goellit and Kroif. Special price for yo. You're my friend'.

Zo hebben we wereldwijd veel 'vrienden'. Ook bij de Chinese muur waar we begin dit jaar waren. Maar om bij die muur te komen, kom je langs heeeeel veeeeeeel soevenir winkeltjes. Op de heen weg liet men ons redelijk met rust, maar terug was een heel ander verhaal. We waren ieders vriend... en men gaat gewoon voor je staan en zorgt ervoor dat je alleen nog hun winkeltje in kan. Dan heet je echtgenoot en vertel je rustig met een glimlach dat je niets wilt kopen. Dat geloven ze natuurlijk niet. Inmiddels was ik al een stuk verder gelopen en zag een stuk achter mij echtgenoot geblokkeerd staan.

Ach zo vullen we elkaar. Echtgenoot goeiig en open en ik, de koele kikker in een afwachtende houding.

zondag 3 juni 2012

Aftellen, nog 5 nachtjes...

We zijn aan het aftellen. Nog maar 5 nachtjes slapen en dan..

... dan komen zoon, schoondochter en kleine man. Wat kan een week langzaam gaan, niet te geloven.

Gaan gauw weer verder met de opruim- en poetsdingetjes, want als ze hier zijn, willen we niets in en om huis te doen hebben. De auto's zijn gewassen ( lekker belangrijk), de ramen buiten zijn gelapt (ook al zo belangrijk, maar niet heus), de tuin ziet er voor onze begrippen goed uit met wat bloeiend spul. De bloeiende plantjes geef ik bijna elke avond een beetje extra voeding. Schoondochter is gek op bloementjes. De eerste keer dat ze in Nederland was, heeft ze bij ons in de tuin aan alle bloemen gevoeld of ze wel echt waren! In een bloemenwinkel heeft ze eens gevraagd of ze foto's mocht nemen..., ze vond dat zo mooi, zoveel verschillende bloemen!

Jammer dat de Keukenhof al gesloten is, zoon had eerst bedacht om in april/mei te komen en met zijn gezinnetje daar te gaan kijken, maar het is inmiddels een maandje later.

De Florida is misschien ook wel leuk. Eens kijken of er nog kortingskaartjes te scoren zijn, want €25,00 pp is niet mis. Zelf hebben we er eentje met 10% korting liggen, maar met wat meer korting zou leuker zijn, want Venlo ligt ook niet echt naast onze deur.

Vandaag is het een regendag en kouuuud :-(, mooi weer  om aan de slag te gaan...
Fijne zondag!

zaterdag 2 juni 2012

Jus

Zo langzamerhand is hier in huis geen pakje of zakje meer te vinden. Maar van eentje kan ik nog geen afstand doen, omdat ik hier nog geen vervanging voor heb gevonden.  Gisteren heb ik weer een paar zakjes gekocht en mijn moeder vroeg (ik had haar meenomen zodat zij ook een paar boodschapjes kon doen), of hier dan niet van die E-nummers in zitten. Ik moest bekennen dat deze zakjes helaas wel heel erg gevuld zijn met de smaakversterkers.

Bah, we zijn in dit al zo goed bezig, maar voor vleesjus heb ik  nog geen oplossing gevonden. Vlees braden doe ik meestal op een (panfit)velletje, zodat er geen boter of olie gebruikt hoeft te worden. Echtgenoot en ik zijn gek op jus over de piepers.

Voor bij de vis met worteltjes en aardappelen ( of puree) maak ik meestal een mosterd- of boterroux van roomboter, wat erg lekker is. Maar dit vind ik niet bij alle vleessoorten lekker.

Weet iemand een smakelijke jus te maken zonder de E-nummers/smaakversterkers?

vrijdag 1 juni 2012

Nog even

Wij zijn aan het aftellen. Nee, we zijn er nog niet klaar voor, er moeten nl. in en om huis nog aardig wat poets- en opruimactiviteiten plaatsvinden. Maar dat hebben we er graag voor over. Net zo goed dat over 7 dagen de wekker heeeel vroeg gaat aflopen. Ook niet erg.

Vandaag echt beginnen met de serieuze poets - en opruimdingetjes en al een aangepast boodschappenlijstje maken. Ook de bijna biologische fruitteler hier vlakbij een mailtje sturen of hij voor vanmiddag nog 2 zakken met elstars heeft, dan ga ik die op de fiets even halen.

Fijne dag allemaal, ik ga mijn lijstje afwerken.

donderdag 31 mei 2012

Muggen en wondermiddel?

Nee, niet die in de lucht vliegen, maar die inmiddels op je voorruit plakken.

Zondag reden wij over de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen. Het was de hele weg: tik tik tik tik tik tik tik tik tik tik. Dit ging 30 km lang door. Ook gingen we 's avonds nog eens terug. Je snapt waarschijnlijk wel hoe de voorkant van de auto eruit zag en de vooruit was vergelijkbaar met matglas.

Op de heenreis zei ik tegen echtgenoot, dat we de volgende dag maar vroeg uit bed moesten gaan om de auto, als deze nog nat is van de dauw, schoon te maken. Haha, mijn ouders deden dat vaak op zaterdag (geeuw...). Echtgenoot keek mij aan of ik wel goed spoorde. Ja we kunnen ook wachten tot alles lekker vast zit en ons een slag in de rondte poetsen om die auto schoon te krijgen, puf even maar niet aan denken. Goede voornemens, waar dus niets van terecht kwam. Zelf was ik wel vroeg wakker, maar heb mijn boek uit gelezen en echtgenoot heeft gewoon uitgeslapen.

Het viel niet mee om tegen de zon in nog wat door de voorruit te zien en gisteravond moest het er dan toch maar van komen. Maar waar haal je die zooi ermee af, zonder er veel werk van te maken? Ik nam een spuitfles d.asty en een schuursponsje mee naar buiten en begon flink te spuiten. Aha, daar was de overbuurvrouw, even vragen wanneer zij met vakantie gaan. Zo stonden we 10 minuutjes te kwebbelen en inmiddels spoot ik nog eens wat op de voorruit. Buurvrouw keek naar de fles en vroeg of dat dat werkte. Geen idee, is nog een verrassing. Dus veegde ik met het oude schuursponsje over de voorruit en wat gebeurde daar? Precies..., voorruit schoon! Voila, gewoon lichtjes overheen gaan en klaar is Kees (ik dus). Droog lappie erover en we hebben het nergens meer over. Wie had gedacht dat dat flesje van de W.ibra ook goed was als muggenverwijderaar?

Oja de rest van de auto ziet er ook niet uit, maar dat mag echtgenoot aankomend weekend doen.

woensdag 30 mei 2012

Up-date SLAKKEN

Ik wil ieder nog hartelijk bedanken voor de reacties op mijn blog over slakken, hier.

Veel tips heb ik opgevolgd wat verschillende resultaten opleverde. Wat heb ik in de tussentijd gedaan? Ik ben begonnen met het planten van afrikaantjes als omheining van mijn 1,5 vierkante meter moestuin. De helft staat er nog, de andere helft is lekker opgepeuzeld zoals Jacquelien al voorspelde, slakken zijn DOL op afrikaantjes. Van wat er nog staat, beginnen er al veel knopjes in te komen, dus we hopen volgende vrijdag (1ste wedstrijd EK) een gezellige oranje sliert in de tuin te hebben. Ook had ik 2 potjes gevuld met bier en deze in de tuin gezet, er zat wel 1 slakje in. Hum, slecht resultaat dus. Vervolgens heb ik goedkope koffie gekocht en daar flink mee gestrooid en..., ook heb ik koffieprut in de tuin gegooid. Resultaat?: heel veel slakken, levende slakken...! Uiteraard heb ik ook korrels gebruikt. Ook hier kropen de slakken gezellig langs om alsnog toe te slaan op de sla, peterselie en afrikaantjes. Er staat in de garage nog een doos met korrels die niet vriendelijk zijn slakken en vogels. Deze heb ik niet gebruikt, ik weet zeker dat deze de slakken wel op afstand houden, maar hier wacht ik nog even mee om dit te gebruiken.

Maar helpt er dan helemaal niets? Jawel, zelf de slakken vangen!! Elke ochtend vroeg stap ik in pyama :-) de tuin in op zoek naar slakken. En er kruipen er wat, dat kan ik je verzekeren. Deze slakken heb ik uit mijn moestuintje gehaald en als ik tussen de middag thuis was, ging ik weer op slakken jacht en... 's avonds idem dito. Maar bij Marianne las ik hier over hergebruik van koffiefilterzakjes en deze heb ik om mijn slaplantjes gedaan, zodat de slakken de blaadjes niet makkelijk kunnen pakken. Volgens mij heb ik hier resultaat mee, kijk zelf maar.


Mocht iemand toch nog de gouden tip hebben tegen deze beestjes, zodat ik 's ochtends een half uurtje langer op 1 oor kan blijven liggen, dan hoor ik dat natuurlijk graag.
Fijne avond! Ik ga nog even slakken vangen...

zaterdag 26 mei 2012

Wet Waardering Onroerende Zaken

Net als bij iedereen, viel bij ons eind februari de nieuwe WOZ aanslag op de deurmat. Weliswaar was deze € 10.000 minder dan het jaar daarvoor, maar er broedde iets bij mij..., geen goed gevoel.

Wij hebben deze woning eind 2007 gekocht en op 4 januari 2008 heeft de overdracht bij de notaris plaatsgevonden. Dat was op het hoogtepunt van onze economie, met andere woorden, wij hebben de hoofdprijs betaald. De gemeente speelt daar goed op in en houdt het aankoopbedrag (oa) aan voor de vaststelling van de nieuwe aanslag. Nu had ik het idee dat wij vorig jaar al een beste aanslag hadden, maar helaas had ik toen niet de energie om dat uit te zoeken. Dus stond ik dit jaar op scherp toen deze binnen kwam.

Wij dachten, als onze woning dit nog waard is, mag het direct verkocht worden, ook al verliezen wij erop. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben met pen en papier de straat ingelopen. Er staan in onze straat 7 van deze woningen. 5 zijn er geheel vrijstaand en 2, waaronder die van ons en die van onze buren zitten een beetje aan elkaar vast (foutje in de grondberekeningen). Ik wist ook dat iedereen al een aanbouw of een dakkapel heeft. Wij niet. Alles is nog zoals vanaf de bouw, 1989, zelfs de keuken en de badkamer. Daarbij kwamen wij de eerste zomer erachter dat het houtwerk bijzonder slecht was aan de buitenkant.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ben ik bij  de medebewoners wezen vragen wat hun aanslag bedrag was. Dat was zeer verrassend. De verste buren, wonen hier het langst, nl 17 jaar. Hebben 3 meter extra aan de garage gebouwd en hebben het aller mooiste plekje van deze woningen. Zij waren voor € 15.000  minder aangeslagen dan wij, de allerlaagste van de straat. Zij hebben in vergelijking een hele lage aankoopsom betaald. Onze beide buren liggen wat hoger, maar zij hebben heel veel extra vierkante meters woongenot erbij gebouwd, dus dat is niet zo vreemd. Maar die andere liggen ook nog ver beneden onze waarde, dus ik ben achter de computer geklommen en ben een avond en een halve nacht op internet aan het zoeken geweest hoe ik dit het beste kon aanpakken.

Die nacht moest ik wel doorgaan, want ik had alles mooi weer tot het laatst laten aankomen en die 6 weken waar binnen bezwaar mocht worden gemaakt, waren al bijna om. Er zat ook nog een paasweekend tussen, dus heb ik de donderdag voor pasen om 8.00 uur 's ochtends de brief persoonlijk op het gemeentehuis afgegeven en ging met een bewijs van afgifte aan de arbeid.

Ik had een tegenbod gedaan in mijn bezwaar van €25.000 minder. En tot onze verbazing hadden we al vrij snel bericht dat men ons aanslag bedrag met € 21.000 ging verminderen. Maar ik had aangegeven dat ik eventueel een mondelinge toelichting wilde geven en dat kon ik binnen 2 weken aangeven. Wel of niet doen? De laatste dag toch een mailtje gestuurd. Ik vond nl dat de heren daar wel erg makkelijk 'bijna akkoord' zijn gegaan en voelde dat ik daar misschien nog wel wat van kon afpeuteren. Oke afspraak gemaakt en dat heet gelijk een 'Hoorzitting'. Oeps, dat klinkt wel heel officieel, maar dat leek erger dan dat het was. Een aardig gesprek gehad met 2 heren, mijn argumenten nog wat gespecialiseerd uitgelegd en van de week lag de definitieve aanslag op de mat...

...€ 30.000 is er totaal vanaf gehaald, terwijl ik € 25.000 als richtpunt had aangegeven!!!!

Vandaag is de nieuwe berekening binnengekomen, maar hier moet ik even de tijd voor nemen om dat precies uit te zoeken. Nu hopen dat de gemeente de waterschapsbelasting en de belastingdienst op de hoogte steld, zodat dit ook aangepast gaat worden. Oplettendheid blijft gewenst, maar missie geslaagd!

dinsdag 22 mei 2012

Aankoop kleding

Vorig jaar heb ik 3 kledingstukken aangeschaft, nl een badpak (van €89,95 voor €45,00), een winterjack (€49,95) en een BH (€82,95). Niet het goedkoopste van het goedkoopste maar het moet 100 % goed zitten bij mij en de kleur vind ik al net zo belangrijk, zo niet? Dan koop ik ook niets. Mijn lat ligt dan ook wel hoog. Mijn BH  is van P.rima D.onna. Helaas is deze nooit in de opruiming, want het is een model dat elk seizoen weer terug komt. En jammer genoeg maar in 3 kleuren verkrijgbaar nl, zwart, wit en huidskleur. Ik ga dus voor de eerste 2 kleurtjes. De jas had ik nodig toen we in december naar China gingen. Mijn andere jas  is iets te klassiek en te lomp om mee te nemen op vakantie. Daar ik nogal secuur ben wat kleur betreft, liep ik bij de Appie tegen 'mijn' kleurtje aan, jawel paars met rose afgezet. Een mooi jack in  koele heldere kleuren. En... de mouwlengte was oke, want vaak zijn deze voor mij te kort.  Een passend badpak is ook wat moeilijk te vinden omdat ik een iets langer bovenlijf heb dan gemiddeld. Maar er was er wel 1 en ook nog in het zwart/ wit, dus helemaal goed.

Dit jaar heb ik ook niet zoveel nodig. Op mijn lijstje: wandelschoenen, zomer jas en een BH.
Ik ga er vanuit dat ik de wandelschoenen niet afgeprijsd kan aanschaffen en de BH weet ik ook al wat die kost. Maar die zomerjas hoop ik toch in de opruiming te kunnen scoren. Voor de rest kan ik nog jaaaaren vooruit met mijn kleding.

Vorig jaar januari ben ik gestopt met mijn eigen kledingzaak en heb toen nog het een en ander voor mijzelf ingeslagen.  Op een gegeven moment werd er flink afgeprijsd en toen wij van 50% naar 75% korting gingen, heb ik een aantal kledingstukken voor mijzelf eruit gehaald, zowel voor de zomer als voor de winter. Ook heb ik nog bewust extra shirts ingekocht, die 'mijn' kleuren zijn. Ik heb de mazzel dat ik een wat klassiek typetje ben, dus ik zit niet aan 'mode' gekoppeld. Het goede model in de goed maat en kleur en je kunt alles combineren.

Maar wat heb ik gisteren toch gedaan? Ik heb een vest gekocht wat ik dus niet van plan was en al helemaal niet nodig had! Ik kom normaal gesproken helemaal niet in kledingwinkels, maar ik was met mijn ouders op stap om hen bij te staan met de aanschaf van iets nieuws. En daar kwam ik dat leuke rose vest tegen.

Ook al heb ik het niet nodig, ik ben er wel heel erg blij mee, maar voel me toch een ietsje schuldig...

maandag 21 mei 2012

Boetes


Onlangs stond er in het suffertje van mijn woonplaats een opmerkelijk artikeltje, met de nadruk op 'tje'.

Dit was een leuk stukje om eens een blogje over te schrijven. Moet je niet denken dat ik dat artikeltje weer makkelijk terug konden vinden in de krant? Niet dus..., heb 5 x de krant doorgespit en ja hoor, daar stond het bewuste stukje met de afmetingen van 7,5 bij 5 cm! Uitknippen en bewaren (op tafel).

Aangezien ik een beetje in de anonimiteit wil blijven, heb ik het artikeltje aan de kant gelegd,  want toen ik op een ochtend wakker werd door de radio, was dit op het nieuws bij Radio 538. Ik was het hele verhaaltje alweer lang vergeten, maar tijdens het opruimen van mijn zooi op tafel gisteren, kwam het weer tevoorschijn. Toch maar iets over bloggen...

BOETES OP SNOEPROUTE
Vanaf 7 mei wordt er beboet op de 'snoeproute'. Dit is de weg, vice versa, tussen de twee scholengemeenschappen en het centrum. De afgelopen weken zijn scholieren die hier afval op straat gooiden daarop aangesproken en gewaarschuwd. En een gewaarschuwd mens telt voor twee...

Ik heb de uitzending van onze provinciale omroep opgezocht over dit onderwerp en daar werd gezegd dat de boete € 120,00 is. Dit vind ik een behoorlijk hoog bedrag. Niet dat ze van mij alles van zich af mogen gooien, want dat gebeurd helaas wel veel te vaak. Regelmatig heb ik gezien dat de jeugd zijn/haar afval NAAST de prullebak gooit. Maar 120 euries??? Volgens is dit ook een opvoed kwestie, van huis uit.

Wat zou ook kunnen helpen om deze scholieren te beboeten? Een week hun mobieltje achter slot en grendel? Of ze tijdens de pauzes een rotklus laten doen, dit onder toezicht van een leraar? Dan kan de politie de echte boeven gaan vangen...

Ach, laten ze hun afval gewoon in de daarvoor bestemde bakken gooien, dan hebben we het nergens meer over.




zondag 20 mei 2012

Rommel

Ik word soms gek van de zooi om mij heen. Oplossing: gewoon opruimen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Neem onze eettafel, hier eten wij aan, staat/ligt bijna helemaal vol, is niet echt uitnodigend om je bord 'tussen' te zetten. Maar ik kom niet van die zooi af. Dan is er dit en dan weer dat.

Vandaag moet het maar eens gaan gebeuren. Vanochtend om voor 6 uur alweer wakker en heb tot half 8 liggen lezen. Hup uit bed gelijk begonnen om administratieve dingen te verwerken via computer cq op te ruimen. Nu ligt dit er nog. Een beginnetje is gemaakt:



Gisteravond at jongste zoon bij ons: naaimachine van tafel, stoel leegmaken en alles op de grond neer zetten. Zo gaat het continue: van de tafel op de grond en vice versa.

Wat ligt en staat er zoal: naaimachine, broeken van moeders waar wat herstel werkzaamheden aan zitten, op de grond een aantal sokken waar kleine gaatjes in zitten, een breiboek van zus om een bepaalde breisteek te kopieeren (gewoon effies doen en boek weer teruggeven, voorlopig kom ik denk ik ook niet aan breien toe), post uit Zweden van een onbekend persoon geadresseerd naar ons adres (zucht, wat doe je daar weer mee), rekenmachine, camerahoesje, telefoonoplader en een stapel paperassen wat gesorteerd en in ordners (of mischien weg kan) moet.

Nee, vandaag niet wandelen, niet in de tuin rommelen, maar de tafel opruimen en ook dus achter de naaimachine.

Ik hoop dat jullie iets leukers te doen hebben..., fijne zondag.

zaterdag 19 mei 2012

Geen verplichtingen

Meestal hebben wij op 2de Paasdag, Hemelvaartsdag en 2de Pinksterdag geen verplichtingen. Een enkele keer staat er een familie bezoekje gepland, maar dat is dan ook alles. Om er opuit te trekken naar ik weet niet welke leuke bezienswaardigheid trekt ons die dagen niet. 3/4 van de Nederlanders vindt dit soort dagen zeer geschikt om er eens gezellig op uit te gaan, wij zoeken de drukte niet op.

Nee, ik vind dit soort dagen vaak zeer geschikt om eens een grote schoonmaakklus aan te pakken. Lekker rommelen en dan de hele dag de tijd hebben. Zo ook met Hemelvaartsdag, van de week. Eerst even ouders geholpen met de zomerkleding in de kast te krijgen en 's middags thuis de badkamer flink aanpakken. Alles wat los ligt en staat, eruit gehaald en dan soppen. Alle tegels gepoetst, elk hoekje op de grond vertroeteld. Kastjes uitgemest en gesopt en toen als laatste, de afvoer van de wastafel.

Ik verf mijn haar, aan de wastafel, zeker eens in de 4 a 5 weken. Zo had de afvoer inmiddels weer flink wat half lange haren verzameld om de doorstroom een beetje op te gaan houden. Deze klus heb ik al jaren op mij genomen, want echtgenoot vindt al die 'stink haren' in de afvoer maar niets. Toch roep ik altijd even zijn  hulp erbij. Samen de afvoer losdraaien en een emmer erbij houden, is toch wat makkelijke dan alleen lopen te rommelen. En ja hoor, er kwam een beste lading uit en echtgenoot begon alweer te kokhalzen, haha... Ik vind dat super (nee, niet die kokhalzende geluiden, maar...), alles schoonmaken en zelfs de lange afvoerbuis had ik in een mum van tijd schoon. (Daar zat een enorme zeepplak aan de wanden).

Wat een resultaat. Een hele middag bezig en dan een geweldige glimmende badkamer. Elke keer denk ik om het niet zo ver weer te laten komen en alles meer met regelmaat van de klok aan te pakken, maar dit zijn loze voornemens (weet ik nu al). Niet dat we van die smeerpoetsen zijn en elke week wordt de badkamer ook schoongemaakt. Maar er zitten nogal wat hoekjes ed, die niet elke week flink een schrobbeurt krijgen en alle tegels zien zeker niet zo vaak een sopdoek. Wel die in de douchecabine, dat wordt elke week aangepakt, maar de rest dus niet.

Wat doen jullie met de badkamertegels, die dus geen spetters oplopen, maar wel erg stoffig worden, poets je die elke week? Of heb je daar een andere aanpak voor?



dinsdag 15 mei 2012

Welke zorg...

Door een reactie van lezer over een eerdere blog, hier, wil ik graag iets uitgebreider op de zorg wat betreft Alzheimer ingaan.

Mijn vader heeft Alzheimer en dat is 2 jaar geleden door een geriator bevestigd. Mijn  moeder heeft er vanaf dat moment alles aan gedaan om hier meer over te weten te komen en het mijn vader zo aangenaam mogelijk te maken. Zo was er in een plaats verderop al een Alzheimer cafe. Daar gingen ze elk maand naar toe. Mijn vader mocht toen nog auto rijden. Gelukkig is er sinds 1,5 jaar in onze woonplaats ook een Alzheimer cafe. Deze worden landelijk gedraaid door vrijwilligers, vanuit verschillende organisaties. Zo zijn hier altijd casemanagers van Icare en Coloriet, iemand van stichting Welzijn ouderen, vrijwilligster van een kerk waar 2 x in de week een inloop is voor ouderen (voor alle ouderen uit onze woonplaats, die daar gezamelijk koffie kunnen drinken en andere mensen kunnen ontmoeten) en een aantal andere vrijwilligers.

Er is een vrije inloop bij het Alzheimer cafe, lees hier en hier.  Op een avond is er ook eens een internetfilm gepresenteerd: www.alzheimer-nederland.nl/experience. De film geeft een indrukwekkend inzicht in de belevingswereld van iemand met dementie. Door het zien van de film begrijp je beter hoe iemand met de ziekte van Alzheimer zich voelt.

Mijn vader gaat 2 x per week een dag naar een zorgboerderij. Daar had hij totaal geen zin in. Als oud-schipper zijnde heb je natuurlijk niets met een boerderij, laat staan met plantjes. Hij zei toen tegen mijn moeder: Maar jij mag daar wel heen, want jij vindt het er toch heel leuk? (snik, ik schoot even vol). Zonder protest is hij toch heel makkelijk de eerste keer daar heen gegaan, wordt gehaald en gebracht door een taxibusje. (Onlangs heeft hij op de zorgboerderij een hekje geschilderd, dat is meer zijn ding dan aan plantjes lopen te rommelen.) Mijn moeder heeft hierdoor 2 dagen van ongeveer 9.30 tot 16.00 uur een beetje rust, want mijn vader hobbelt bijna de hele dag achter haar aan. In de mei vakantie was de zorgboerderij gesloten en dit was voor mijn moeder erg zwaar. We gaan er dan ook achterheen of hij eventueel in de zomervakantie een paar keer naar een zorginstelling in onze woonplaats kan, waar ze een speciale dagelijkse opvang hebben.

Sinds een paar maanden komt er iemand van het PG-team  (psychogeriatrich team) 2 a 2,5 uur speciaal voor mijn vader thuis. Zij gaat dan met hem praten, foto's kijken, wandelen, dammen, een beetje in de tuin rommelen, kopje thee zetten, een beetje afwassen en zoiets. Dit is om mijn vader te prikkelen en om mijn moeder ontlasten. Sinds vorige week komt zij 1 x per 14 dagen nog eens extra. Mijn moeder ging in het begin dan even een boodschapje doen, of kwam bij ons op de thee, maar sinds een paar keer gaat zij nu gewoon thuis naar bed. Zij is zo vreselijk moe, dat ze dan ook echt slaapt.

Mijn  moeder krijgt ook ondersteuning. 1 x in de 4 weken komt er casemanager van Icare met mijn  moeder praten. Mijn moeder kan met haar over van alles praten en zo kan zij aanvoelen/ zien/ horen of er nog niet meer hulp mogelijk zou moeten bij komen. Gelukkig klikt het goed tussen die twee en moeders gaat dan ook echt op de 'praatstoel' zitten.

Mijn ouders hebben 1 x per week 3 uur en 1 x per 14 dagen 3 uur huishoudelijke hulp. Waar nodig bied ik een helpende hand en mijn zus komt ook gemiddeld 1 x per 14 dagen ruim een halve dag.
Tot zo ver loopt het nog redelijk, alhoewel het voor mijn  moeder toch behoorlijk pittig gaat worden. Er is nu een week vakantie geboekt, lees hier. Zij kunnen daar beiden heen en mijn moeder kan dan bijna alle zorg van mijn vader uit handen geven. Dat zal nog wel wat onrust gaan geven voor alle twee, maar dat zien we in juli dan wel weer.

Gelukkig aanvaarden mijn ouders hulp, hoewel mijn vader het niet altijd door heeft dat alles om hem draait. Nu heb ik vorige week in het Alzheimer cafe gesproken met een casemanager van Icare die bij de mensen thuis komt. Zij komt het, helaas, ook weleens tegen dat er geen hulp wordt geaccepteerd. Zij ziet dat mensen zichzelf heel erg verwaarlozen en ondervoeden. De familie schakelt deze hulpverlening vaak in en zij hebben hierover dan contact met de huisarts. Plan van aanpak is als volgt:
Niets vermoedend komt de huisarts op bezoek, gewoon voor een praatje (natuurlijk om te kijken hoe de situatie is) en hij biedt aan binnenkort nog eens langs te komen en dat de volgende keer iemand anders 'zomaar' even langs komt, omdat hij het druk heeft, of even niet kan komen. ( Een huisarts is bekend bij betreffende persoon of dat echtpaar, dus dat valt niet zo op.) Deze iemand anders is dan de casemanager die heel losjes langs komt, niets oplegt en gewoon over koetjes en kalfjes praat, alleen maar om iets van vertrouwen zien te veroveren. Dan biedt zij (of hij) nog eens aan om een keertje langs te komen en zo wordt er een beetje een vertrouwensband opgebouwd. Dit gaat stapje voor stapje verder.
Nu vertelde deze casemanager mij dat dit best weleens lang kan duren voor er uiteindelijke echte hulp kan en mag worden ingeschakeld.

Mocht het met mijn vader verder achteruit gaan, dan is de mogelijkheid dat hij elke dag naar de dagopvang in een zorginstelling gaat. Wat daarna volgt (wil ik eigenlijk nog niet weten) is algehele opname op een gesloten afdeling van dit betreffende zorghuis...