zondag 18 december 2011

Wiegje

In dit wiegje heb ik ruim een halve eeuw geleden gelegen. Nu staat het wiegje aan de andere kant van de wereld, te wachten, om een nieuw babietje toe te laten. Dit wiegje heeft 5 weken op zee gedobberd in een heel groot schip. Door papier toestanden staat het nog ergens in een container en zoon vertelde dat volgende week alles geregeld is, zodat wij onze nieuwe kleinzoon in 'ons wiegje' zien liggen.


Zou het wiegje nog iets herkennen van 54 jaar geleden? (leeftijd zus, zij had de primeur als eerst geborene). Zou het wiegje de golven nog herkent hebben, bedoel ik? Het heeft immers op het schip van mijn ouders gestaan. Zelf vind ik het wel fijn om weer eens een golf/ deining in de benen te voelen. Ach, het is maar een ding, maar voor mij met een hart. Mijn ouders hebben het wiegje van mijn opa en oma gekregen, voor de geboorte van hun eerste kind. Zij konden kiezen tussen een stofje met een rose of blauw blokje. Mazzel dat wij met 2 meiden zijn, dat heeft onze ouders toch voor extra uitgaven behoed. De 3 kinderen van mijn oom en tante hebben ook in dit wiegje gelegen en toen heeft het jaren in de opslag gestaan. Totdat bij ons de eerste melding van een nieuwe generatie kwam. Leuk dat wiegje, maar de bekleding was het niet helemaal. Mijn moeder heeft toen de wieg opnieuw bekleed met een op dat moment lief stofje: bruine bloemetjes met beige ondergrond en beige bloemetjes met bruine ondergrond. Daar hebben onze 3 kinderen en de 2 kinderen van mijn zus in geslapen. Bij zus is de wieg als laatste gebruikt, dus stond deze bij haar als een sta in de weg op zolder te verstoffen. 3 jaar geleden vertelde onze dochter dat zij in blijde verwachting was. Zij wilde ook wel graag het wiegje gaan gebruiken, maar...  kan er wat aan de bekleding gedaan worden? Die was niet meer van deze tijd! Ja hoor riep haar moeder (ikke) enthousiast, zoeken we een nieuw stofje uit en zorg ik dat alles in orde komt.
.  Zie hier het resultaat. Die tijd werkte ik 5 dagen in de week en had op de vrije dag vaak weer afspraken staan. Wat een klus...;-(, heel bewerkelijk, meters stof zit er in verwerkt en zelf alles uitmeten, knippen. Dat gaat het makkelijkste op een vlakke ondergrond, dus de vloer in de woonkamer. Maar zoals je kunt zien, is het een wit stofje, dus elke keer de vloer van te voren dweilen. En dan die ene knie waar ik niet meer op kan zitten... drama. Maar als er dan zo'n klein hummeltje in ligt vergeet je dit alles weer:-)))). Inmiddels heeft het tweede kindje van dochter er ook al vele uurtjes in geslapen en dan nu wachten ..., nog 2 dagen en dan gaan we naar kleinkind nr. 3.

Wat een rijkdom als ik dit verhaal terug lees.

1 opmerking: